Po prostu każdego dnia wstawać i podejmować działania. A i tak okaże się, że życie ma dla Ciebie inny plan.
W trakcie naszego pobytu czy raczej naszej pracy zaprzyjaźniliśmy się z Witą, Ukrainką o korzeniach polskich, która swoim dobrym sercem ujęła nas do tego stopnia, że zaprosiliśmy ją na wyjazd do Gdańska i Gdyni.
O ile czerwiec był trudny, a miało byc sympatycznie, to lipiec przmknął bardzo żywołowo. Dynamicznie, męcząco ale i wyczerpująco. Dużo pracy, dużo nerwów, dużo ciekawych i dziwacznych sytuacji. Eksperyment na polu jaki podjęliśmy, tak zwana obserwacja uczestnicząca dała nam się ostro we znaki.
Jesteśmy w komplecie. Luis, Buick i my. Chwilę to trwało bo agent z Nowego Jorku wysłał nasz samochód byle taniej, czyli jego marszruta trwała i trwała. Płynął i płynął i dopłynął dopiero po dwóch i pół miesiącach. Potem znowu to samo, czyli rozwiązywanie problemów z Urzedem Celnym na szczęście poszło w miarę dobrze.
Na lato zaplanowaliśmy przygodę. Pojechaliśmy do Rekownicy. Zostaliśmy najemnikami na polu namiotowym Głęboczek Na razie, póki początek traktujemy to jako przygodę, a jak będzie to się zobaczy…
Na razie wygląda wszystko tak jak wygląda. Jest maj, na polu namiotowym pusto, wszystko trzeba ustawić, ułożyć, zaplanować.
Dużo by opowiadać, aż się pisać nie chce. Ale przecież z drugiej strony warto to rozumieć. Chociaż trochę i empatycznie podejść do zagadnienia. Nasza odprawa trwała dwa dni. Oczywiście była rewizja, to normalne już dla nas, z Defenderem było tak samo, jak przypłynął z Kolumbii.
Co tu się wydarzyło. Czekanie dobiegło końca. 29 kwietnia wyjechaliśmy do Niemiec, wypożyczonym autem. MIeliśmy tylko jeden dzień na załatwienie formalności, bo potem, to wiadomo. 1 maj, 2 maj, 3 maj, który przypadł w niedzielę. Co to oznacza/ No koszty.. trzeba by może wracać do Polski i na 4 maja jechać do Hamburga, albo brać hotelw Hamburgu.
Do 30 kwietnia czekamy na nasz kamper
Przestaliśmy już liczyć dni. Jesteśmy w trybie „niepodróży” Nie ma co liczyć. Trzeba żyć. Tu i teraz. A nie liczenie dni, to chore. Najgorsze jak przyjechaliśmy a raczej przylecieliśmy do Gdańska. Mieliśmy wykupiony samochód przez booking.
1150 dzień wyprawy
Wczoraj dojechaliśmy do hotelu Reyesol do Fuengirola. całkiem przyjemny niedrogi hotel, w samym centrum miasta.
Fuengirola to miejsce, w którym rytm dnia wyznacza szum Morza Śródziemnego i zapach grillowanych sardynek unoszący się z okolicznych chiringuitos. Miasto słynie z jednej z najdłuższych promenad w Hiszpanii, która ciągnie się kilometrami i zachęca do niespiesznych spacerów o każdej porze roku.
1149 dzień wyprawy
Śniadanie w hotelu, kawka. Lekcja z Kamilą. Tak, znowu się zabrałam za konwersacje. Tak trzeba. Tylko inwestycja w siebie, nauka, nowe rzeczy. Tylko to ma sens.
A potem już w drogę do Tarifa. Tarifa to miejsce, w którym fryzura „na surfera” nie jest wyborem estetycznym, lecz koniecznością narzuconą przez naturę.
1148 dzień wyprawy
Śniadanie w hotelu to dobra rzecz. Nie trzeba potem nerwowo szukać czegoś by napchać brzuszek z rana. Późno, bo przed 11 wychodzimy z hotelu, znowu spaliśmy długo. Jedziemy ponad godzinę do Sevilli.
Sewilla to miasto, które nie tylko posiada historię, ale wręcz nią oddycha, będąc przez wieki najważniejszym punktem styku Europy z obiema Amerykami.
