Dzień czterysta sześćdziesiąty siódmy – 03.01.2020
W piątek tradycyjnie na obiad rosół i znowu cały dzień leniwe szukanie informacji o wyjeździe, obdzwanianie rodziny i przyjaciół, jeśli jest czas i okazja, oraz internet nie zawodzi. Tutaj w Guayzimi bardzo często internet faluje i naprawdę trudno jest porozmawiać nawet przez whatsupa, którego używamy.
Dzień czterysta sześćdziesiąty szósty – 02.01.2020
Większość dni teraz mija trochę leniwie, więc i ten jest podobny. Na dworze jest ciepło, choć jak zwykle bardzo często pada deszcz od czasu do czasu nawet porządnie leje. Gotujemy w klasztorze obiady i czasem też kolacje.
Dzień czterysta sześćdziesiąty piąty – 01.01.2020
Nowy Rok bardziej niż leniwie! Cisza spokój. Jakiś rosołek i inne kwestie kulinarne. Z La Libertad w Argentynie przyjechał na urlop Beniamin. To ciekawie spotkać osobę, która pracuje w miejscu, które my odwiedzaliśmy dwa razy.
Dzień czterysta sześćdziesiąty czwarty – 31.12.2019
W Sylwestra Ekwador płonie… O północy, kiedy to zaczyna się Nowy Rok, cały Ekwador płonie. Dosłownie. Zaczyna się palenie kukieł, które symbolizują stary rok. Oczywiście w ciągu dnia różne przebieranki mają miejsce, ale w nocy, to co najważniejsze to spalenie kukieł, zwanych monigotes.
Dzień czterysta sześćdziesiąty trzeci – 30.12.2019
Z Guayzimi jedzie się półtorej godziny do wioski Shaime, gdzie rzeka rozkopana jest przez poszukiwaczy złota. W wodzie i na brzegu stoi kilka koparek, które pozwalają inwestorom przekopywać tereny rzeczne. Z Shaime aby dotrzeć do Chumpianz (w googlch oznaczone jako Chiumbiaz) trzeba przedzierać się trzy godziny przez dżunglę.
Dzień czterysta sześćdziesiąty drugi – 29.12.2019
Dziś kolejny dzień zbierania informacji na temat dalszej podróży. Układamy informacji na temat ubezpieczeń, ograniczeń w ruchu czy zakazów. To żmudna robota. Ale wszystko wskazuje na to, że najpóźniej czwartego stycznia ruszymy dalej z Guayzimi.
