Dzień sto pięćdziesiąty trzeci 23.02.2019
Dziś niespodziewana wycieczka do Bariloche. Rano, jeszcze przed śniadaniem zatelefonował Mariusz, że przyleciał do Bariloche i wszystkie autobusy, aż do 17 mają zabukowane miejsca i nie może wrócić do Lago Puelo. Wyprosił Blankę, żeby po niego przyjechać.
Dzień sto pięćdziesiąty drugi 22.02.2019
Dzień jak co dzień, można by powiedzieć. Już powolutku przyzwyczajamy się do Lago Puelo i do bycia w domu Blanki. Dziś gotuję zupę kalafiorową. Wychodzi całkiem dobra. Rano śniadanie z Blanką i ponowne ćwiczenie szarych komórek, a potem zakupy, chociaż nie potrafię tego nazwać rankiem, bo śpimy bardzo długo tutaj, pomimo, że w miarę wcześnie chodzimy spać.
Dzień sto pięćdziesiąty pierwszy 21.02.2019
Odpoczynek w Lago Puelo się przedłuża. Tak naprawdę czekaliśmy na znajomego, który miał nam dowieźć nowy gimbal do kamery i niestety, zdecydował się jechać na południe drogą nr 3, w kierunku Usuhaia. Zmieniamy zatem lekko plany i złapiemy się z nim za jakiś czas, a tymczasem jedziemy dalej.
Dzień sto pięćdziesiąty 20.02.2019
Dziś ciekawy dzień. Po śniadaniu jedziemy do El Bolson. Spotykamy się tam z Magdą, która podróżuje od Brazylii, przez Urugwaj po Argentynę.
Przy okazji wymieniamy walutę. Co ciekawe, pomimo, że dolar został uwolniony i można obracać walutą, to nie ma czegoś takiego jak legalne kantory wymiany walut.
Dzień sto czterdziesty dziewiąty 19.02.2019
Jak zwykle piękny dzień. Dziś trochę odpoczywamy, trochę gotujemy. Spędzamy często czas z Blanką. Częstuje nas ona cały czas hiszpańskim, więc nasze umysły parują…
To co nas niezmiennie dziwi w Argentynie, to że nie ma poszewek na kołdry (lub koce), tylko takie większe prześcieradła.
Dzień sto czterdziesty ósmy 18.02.2019
Rano wstajemy skoro świt, koniecznie chcieliśmy pożegnać się z Mariuszem przed jego wyjazdem motocyklowym do La Plata. Pogoda dziś trochę inna niż w ostatnich dniach, które przyzwyczaiły nas do upałów i słońca, a dziś zbiera się na deszcze.
Dzień sto czterdziesty siódmy 17.02.2019
Niedziela. Zdecydowanie nietradycyjnie na obiad empanadas. Wczoraj matka argentyńskiego księdza, Marcusa, zrobiła farsz do nich, a dzisiaj je lepiła. Muszę przyznać, że wyszły bardzo smaczne. Razem z Mariuszem pojechaliśmy na mszę na 11.00 do la Hoya, gdzie czekałą nas niespodzianka.
