243. Spanie na pustynnych miejscówkach

243 dzień podróży

Ostatnie dni naszej podróży przynoszą nowe pomysły. Od kilku dni zmagamy się z różnymi myślami. Kingman niejako był punktem zwrotnym w tej części naszego pobytu w Stanach Zjednoczonych, Od teraz będziemy się kierować mocno na południe. Mamy ambiwalentne uczucia, jednak zbliża się czas opuszczenia przez nas USA. Po pierwsze jesteśmy umówieni ze znajomymi, tuż za granicą meksykańską, po drugie kończy nam się ubezpieczenie na samochód (skończyło się 24).

Po trzecie chcemy w Meksyku naprawić nieszczęsny tłumi który wozimy na dachu. Ale trochę nie chcemy wjeżdżać do Meksyku, bo Stany mają dla nas swój bezpieczny urok i dobrze by było jeszcze trochę tu pobyć, po eksplorować. Ale droga wzywa… czas zmienić kraj… Nie ma co się ociągać. Z drugiej strony wcale nie liczymy, że w Meksyku jakoś specjalnie zejdziemy z kosztów…

Po typowym śniadaniu w krzakach i obowiązkowej kawie, którą ostatnimi czasy nie dzielimy (Krzysiek zarzucił poranne picie kawy…) ruszamy w dalszą drogę.

Początkowo szlak wiedzie nas ogromną płaską przestrzenią, zorganizowanym uprawami. Dziesiątki kilometrów pokonujmy żmudnie kilometr po kilometrze.

Upał nas wykańcza dziś dopada nas znużenie. Na jednej z odnóg drogi znajdujemy zacienioną wiatę i kilka drzew. Korzystamy i chronimy się w cieniu przed upałem. Robimy tu dwu godzinną przerwę na zregenerowanie się, potem obiad i już mamy więcej siły…

Tuż przed granicą z Kalifornią tankujemy znowu paliwo, aby mieć do pełna, a nie tankować w najdroższym stanie. Być może wystarczy aż do Meksyku.

Przejeżdżamy tuż przed spoczynkiem na nocleg przez bardzo duże wydmy Algodon Dunes. Dziś sobota, także odbywają się tutaj wyścigi na piasku. Tysiące, naprawdę tysiące aut i motorów na specjalnych oponach, o specjalnych konstrukcjach, jeżdżą po pustynnym, wydmowym piasku, ścigając się. W miejscach strategicznych, do obserwacji wyścigów ustawione tysiące, setki tysięcy kamperów. Ogrom… I unoszący się wszędzie kurz…