163 dzień wyprawy
Śpieszmy się oglądać lodowce, bo tak prędko topnieją… Pod takim hasłem minął poranek. Żona zrywa mnie dosyć wcześnie.. czyli 8. Wygląda na to, że nasze zegary biologiczne się rozsynchronizowały. Podjężdżamy do informacji turystycznej pod lodowiec Enter Glaciar. Ja w ciepłym wnętrzu defenderka zostaję i składam kolejny odcinek filmu.
162 dzień wyprawy
Dojeżdżamy wczesnym przedpołudniem do Seward. To piękne, portowe miasteczko, które podobno rozbudowało się na początku XX wieku. Między innymi stąd oferowane są rejscy na lodowce i do parku Kenai Fjords. Także i my, pomimo wszelkich utrudnień wcześniej (czytaj awaria Defendera), decydujemy się na rejs 6 godzinny (!)
161 dzień wyprawy
Dziś można by rzec, że dzień jest perfekcyjny. Przede wszystkim po deszczowym i pochmurnym poranku wyszło słońce. Z Seldotna ruszyliśmy do Homer. To ostatnie na tej drodze nr 1, nazywanej Purple Heart Trail miasteczko. Jest naprawdę pięknie. Wspaniale położone nad Kechemak Bay.
160 dzień wyprawy
Zjeżdżamy dziś do Hope. To stare miasteczko, powstałe na samiuśkim początku XX wieku, a pionierami byli poszukiwacze złota, którzy eksplorując zatokę a raczej rzeczne dorzecze Turnagain Arm trafili właśnie tutaj. Hope jest małe, ukryte między drzewami, każda chałupa, każdy dom, każda drewniana budowla, zatopiona w zielonych krzewach i wysokich drzewach.
159 dzień wyprawy
Poranek gorący. Przejeżdżamy obok na parking do pobliskiego Target i tu Krzysiek zabiera się za rozkręcanie obudowy z góry skrzyni biegów, podejrzewa że to jakiś czujnik i po dwóch godzinach możemy odtrąbić sukces, bo okazało się że mechanik wkręcił stary czujnik, bez podkładki, który się poluzował.
158 dzień wyprawy
Wczoraj zatrzymaliśmy się na nocleg nad rzeką. Duże łachy piachu, sporo miejsca, co spowodowało wielki tłok. Jest piątek, a do tego wakacje, także było pełno przyczep, kamperów , vanów i namiotów. Zrobiliśmy sobie podpłomyki na ognisku, ale gdzieś około 22 okazało się, że stojący niedaleko rodzinnie sześć przyczep kampingowych z nastolatkami pozwoliło im pojeździć crossem, na motocyklach crossowych.
157 Dzień wyprawy
Wczorajsze strefy pożarów które mijaliśmy po drodze nie rozprzestrzeniły się i cała noc mieliśmy spokojną. Poranek upłynął w towarzystwie wozów strażackich, które z pobliskiej rzeki czerpały wodę. Z informacji od strażaków wynikało że niedlugo wiatr zmieni kierunek i spodziewana jest eskalacja pożarów.
156 dzień wyprawy
Pół dnia schodzi nam na zaklejaniu dziurek w szybie przedniej, które się zrobiły po spotkaniu ciężarówek na szutrze na Dalton Highway. Przed ruszeniem dalej musimy je zakleić… Zapobiegnie to być może większemu pęknięciu. A wiadomo jaka jest dostępność części na Alasce.
155. dzień wyprawy
Ranek cieplejszy niż wczoraj. Poranne chmury pozwoliły nam pospać dlużej, a słońce nie oslepiało tak bardzo. Inna sprawa, że mamy totalnie ubłocone auto, więc skutecznie odgradza nas trochę o promieni słonecznych. Przy przeglądzie samochodu znajdujemy luźno leżącą śrubę na obudowie sprzęgła.
154 dzień wyprawy
Poranek jasny, ale jest chłodno. NIśpiesznie odsłaniamy zasłony i obserwujemy karibu, które przechodzą zabłąkane przez drogę w poszukiwaniu pożywienia. Pocieszne czworonogi kłusują swoim śmiesznym chodem i powodują uśmiech na naszych twarzach.
Pijemy kawę, ale odjeżdżamy na śniadanie jakieś parę kilometrów dalej, bo stojący obok nas camperek właczył hałaśliwy agregat.
