277 dzień wyprawy

Trzeba przyznać, że wyjątkowo korzystamy z tego, że mamy teraz do dyspozycji piekarnik. Co chwila coś wymyślamy do pieczenia. Dziś na przykład naszła nas ochota i zrobiliśmy pyszny kulebiak z paprykowo-cebulowym nadzieniem. No i chleb oczywiście, bo Krzysztof ma teraz dojście do wspaniałej ciemnej mąki żytniej, to korzysta jak może.

276 dzień wyprawy

W ostatnich dniach zapadły decyzje by trochę tutaj pobyć w Rosarito i pomóc Iwonie w realizacjach różnych projektów. I to ma sens, zwłaszcza że Krzysztof będzie mógł robić coś na czym się zna i może nawet lubi. W związku z tym przestawiamy się mentalnie z trybu podróżniczego na chwilowo stacjonarny.

275 dzień wyprawy

Środy zarezerwowane są dla Magdy z Rosarito. Siedzimy, pijemy wino, rozmawiamy o życiu, o oświeceniu, o poszukiwaniu sensu, o medytacji. O prawdziwych matkach. O rybie z kolcami. Wszystkie te tematy przewijają się trochę jak na wielkim kołowrocie, ale w każdym odnajdujemy bolące miejsca, które wzruszają, ale jednak są raną dosyć otwartą.

272 dzień wyprawy

Proces leczenia Krzysztofa powolutku postępuje. Jest progres, można powiedzieć. Już 4 dzień bierze antybiotyk. Mówi, że jest trochę lepiej, choć niestety po tej silnej kombinacji prochów, jaką bierze na swojego Helicobactera, przypałętują się różne uboczne skutki… Ale nic.

271 dzień wyprawy

Nie jest łatwo trzymać auto nad brzegiem rozszalałego oceanu. W tym regionie Meksyku często szaleje Santa Ana. To wiatry, charakterystyczne dla tego regionu. Mówię „szaleje” bo wiatr potrafi dochodzić do 25 węzłów, jak podają źródła 146 km na godzinę.

267 dzień wyprawy

Wczorajszego wieczoru dostaliśmy jeszcze informację z uzupełniającymi wynikamy mojej biopsji. Okazało się że mam Helicobacter Phylori…. Tak coś podejrzewałem wcześniej. Jednak dotychczasowe diagnozy nie wskazywały na to. Konkludując wczoraj późnym wieczorem jeszcze umówiliśmy kolejną wizytę w Tijuana. Zatem dziś po śniadaniu ruszamy do lekarza ponownie.

265 dzień wyprawy

Czasami jest też tak, że do południa niebo w Rosarito jest bardzo zamglone, nie jest zimno, bo nie wieje silny wiatr, ale koło 10.00 to nawet drobny kapuśniaczek popadał. Jednak już o 12.00 wypogadza się, tak jak dziś.

264 dzień wyprawy

Jak to zwykle jest, czas powoli leczy rany, jakiekolwiek by nie były. Ale oczywiście w naszym przypadku raczej rany takie emocjonalne. W czwartek i piątek byliśmy mocno przybici i przygnębieni. Dziś już troszkę inaczej patrzymy na świat, na ewentualną operację, na ewentualny powrót do Polski….

263 dzień wyprawy

Dziś po wczorajszym staramy się dojść do siebie. Zaczęliśmy dzwonić po różnych miejscach w Polsce i zorganizować konsultacje gastroenterologa. Niby wydaje się to proste, jednak nie chcemy by to był ktoś z przypadku, raczej polecony, raczej specjalista z doświadczeniem.