173 dzień podróży
W podróży czasem zdarzają się chwile mniej komfortowe. Dzisiejszy poranek można zaliczyć do jednego z tych momentów. Na nocleg wybraliśmy wczoraj wydawać by się mogło spokojną miejscówkę, parking w lesie, niedaleko mostu. Co prawda stały tam maszyny robocze do ładzenia asfaltu, jednak wydawało nam się, że skoro sobota jutro, to jednak będzie ok.
171 dzień podróży
Noc w takich miejscach uświadamia nam, że człowiek lepiej wypoczywa kiedy ma świadomość, że jest bezpieczny. Zorganizowane kampingi dają to poczucie, przynajmniej nam. Dostępność toalet także nie jest bez znaczenia. Rano zgrywamy filmy z przepełnionej karty pamięci na dysk.
168 dzień wyprawy
Rano wjeżdżamy do Tok. Pogoda piękna. Słońce. Gorąco. Chyba ze 25C. Spokojnie na krótki rękaw można chodzić. Robimy niezbędne czynności. Toaleta w visitor center, tankowanie. Tu ciekawostka, jak zatankujesz do pełna, możesz gratis skorzystać z ręcznej myjni. Tak też robimy.
167 dzień podróży
Rano budzi nas deszcz, temperatura spadła w samochodzie do 10 C, w nocy. Więc całkiem przyjemnie. Tylko dużo rosy w środku i to jest niezwykle uciążliwe. Szybko wyjeżdżamy z parkingu na którym staliśmy. Ale niebawem zatrzymujemy się znowu, przy drugim wjeździe od strony południowej do Parku Wrangell St Elias.
166 dzień podróży
Noc była chłodna. Rano w samochodzie było 10 stopni, aż musieliśmy właczać ogrzewanie. Dobrze jest już , że słońce zachodzi za horyzont i można liczyć na typową ciemną noc. Całe niebo zasnute od rana gęstymi chmurami, pomimo to decydujemy się ruszyć w kierunku ostatniego miasta jakie nam zostało do odwiedzenia na Alasce – Valdez.
165 dzień podróży
Wstajemy skoro świt. 6.30. Już dawno nie wstawaliśmy tak wcześnie. Ale dziś jedziemy do Parku Narodowego Wrangell St Elias. Jedziemy zobaczyć lodowiec. A jak się później okaże, nawet na niego wejść. Najpierw jednak z naszego dzikiego noclegu jedziemy do Chitina.
164 dzień podróży
Wspaniały dzień dziś był. Rano obudziliśmy się na deszczowym parkingu przy Cabelas w Anchorage. Kawa, potem przejechaliśmy się po centrum (downtown). Całkiem ładnie, prawie że nowocześnie. Potem pojechaliśmy na parking do Walmarta, ale już na wyjeździe z miasta.
163 dzień wyprawy
Śpieszmy się oglądać lodowce, bo tak prędko topnieją… Pod takim hasłem minął poranek. Żona zrywa mnie dosyć wcześnie.. czyli 8. Wygląda na to, że nasze zegary biologiczne się rozsynchronizowały. Podjężdżamy do informacji turystycznej pod lodowiec Enter Glaciar. Ja w ciepłym wnętrzu defenderka zostaję i składam kolejny odcinek filmu.
162 dzień wyprawy
Dojeżdżamy wczesnym przedpołudniem do Seward. To piękne, portowe miasteczko, które podobno rozbudowało się na początku XX wieku. Między innymi stąd oferowane są rejscy na lodowce i do parku Kenai Fjords. Także i my, pomimo wszelkich utrudnień wcześniej (czytaj awaria Defendera), decydujemy się na rejs 6 godzinny (!)
161 dzień wyprawy
Dziś można by rzec, że dzień jest perfekcyjny. Przede wszystkim po deszczowym i pochmurnym poranku wyszło słońce. Z Seldotna ruszyliśmy do Homer. To ostatnie na tej drodze nr 1, nazywanej Purple Heart Trail miasteczko. Jest naprawdę pięknie. Wspaniale położone nad Kechemak Bay.
