128 dzień podróży
Noc na wczoraj znalezionym miejscu upłynęłam nam bardzo spokojne. Nie było on specjalnie rewelacyjne widokowo, jednak znaleźliśmy miejsce na ognisko i trochę drewna. Dzięki temu mogliśmy przygotować sobie kolację, rozpaliliśmy ogień i upiekliśmy na kamieniu pyszne podpłomyki z roztopionym serem i masłem.
126 dzień wyprawy
Budzimy się wyspani. Co prawda słońce jest dostyć wysoko i nieco daje zbyt dużo blasku przez te naze zasłonki w oknach, ale jest całkiem przyjemnie, nie ma wielkiego upału. Wychodzimy z auta i z uśmiechem zauważamy, że nie ma wielkich rojów komarów Trochę jest, ale bez przesady.
125 dzień wyprawy
Noc spędzona we czwórkę (Agata + Natalka + Czoju), a nawet w piątkę przebiegła spokojnie. Niewysokie drzewa skutecznie przysłoniły niezachodzące słońce i dały nam odrobinę wytchnienia od jego promieni. Musieliśmy tylko przeprowadzić nad ranem niewielką ale zwycięską potyczkę z komarami, które ponownie zaczęły się przedostawać do wnętrza defenera.
114 dzień podróży
Poranek nad Muncho Lake po spokojnej nocy był przyjemny i prawie idylliczny. Po porannej kawie z widokiem na jezioro i otoczające je góry zjedliśmy śniadanko, ryż na mleku, banany orzeszki. Mogliśmy obserwować startujący z wody samolot. Nieopodal naszego miejsca noclegu znajduje się bowiem ośrodek wypoczynkowy/camping i ten sposób jest najłatwiejszy do komunikacji ze światem.
113 dzień podróży
Wczoraj wyszły nici z basenu. Za to spotkaliśmy trzech Polaków. Ale może od początku. Jak Krzysiek zaczął uszczelniać tylne drzwi, by komary nie przeciskały się przez szparę pomiędzy uszczelką a drzwiami, dodatkowo jeszcze zabrał się za przesmarowanie kalamitek, a potem zajrzał pod maskę i ku jemu zirytowaniu (to ładne słowo eufemizujące wkurzenie), okazało się, ze z sklejanego kilka tygodni temu broka, znowu sączy się płyn chłodniczy.
110 dzień wyprawy
Wspaniale wyspanym być. Wstajemy po 8.30 przemieszczamy się do miasteczka Hinton. Tam pod Walmartem robimy naleśniki i cacao. Nietety Walmart dużo słabiej zaopatrzony i mniejszy. Nie wiadomo czy my coś tu w tej Kanadzie dobrego upolujemy….
Jedziemy już drogą 40 na Alaskę.
109 dzień wyprawy
Ludzie nie doceniają codziennych rzeczy i prozaicznych przedmiotów jakie posiadają w domu. Dopiero kiedy człowiek utraci możliwość korzystania z dobrodziejstw cywilizacji, docenia je bardziej Zauważa je mocniej. Dzisiejszy poranek po raz kolejny uzmysłowił nam, że prozaiczne lóżko, łazienka, nieograniczona woda w kranie, są mało docenianymi rzeczami w życiu.
108 dzień wyprawy
Więc wjechaliśmy wczoraj do Kanady. Po przekroczeniu granicy niewiele się zastanawialiśmy tylko w pobliskim miasteczku odpaliliśmy kuchenkę, a że było już popołudnie, zjedliśmy pośpieszny obiad z resztą sosu pomidorowego różne specjały (makaron i tuńczyk). Potem zdecydowaliśmy się w deszczu jechać do Calgary.
104 dzień wyprawy
Rano wstajemy późno, znów spaliśmy prawie do dziewiątej. Ale spokojnie wypiliśmy kawę i ruszyliśmy w kierunku Towsand. Zwijamy się z miejsca noclegu, jest niedziela i jest duża liczba ludzi na campingu. Początkowy las zniknął i prawie 100 km drogi biegnie przez prerie wzgórz i doliny w Montanie.
103 dzień wyprawy
Noclegi w dzikich miejscach zawsze niosą ze sobą różne niespodzianki. Wczorajsza burza, która kłębiła sięna horyzoncie, rozeszła się wraz z nadchodzącą nocą i ominęła nas bokiem. Za to poranek przyniósł niespodziewane odkrycie. W pobliżu naszego miejsca leżał kościotrup.
