174 dzień podróży
Rano obudziło mnie parcie na pęcherz. Pewnie, nie jest to to, o czym ludzie czytają w blogach, ale jak tu żyć rano, kiedy strasznie się chce siku… A tu trzeba się ubrać, wyjść na zewnątrz. Krzysiek oczywiście zaczyna znowu, że w kamperze, albo w vanie byłoby inaczej, nigdzie nie trzeba by wychodzić i tak dalej i tak dalej.
169 dzień wyprawy
Wczoraj najlepszy z mężów znalazł wspaniałe miejsce na nocleg. Było jezioro, były góry, było wietrznie i deszczowo. Za to poranek powitał nas słońcem, może nie za wysoką temperaturą, ale było naprawdę pięknie i komfortowo. Niestety Krzysiek dalej przeziębiony, ferwexy słabo działają, niewiele wszystko pomaga.
168 dzień wyprawy
Rano wjeżdżamy do Tok. Pogoda piękna. Słońce. Gorąco. Chyba ze 25C. Spokojnie na krótki rękaw można chodzić. Robimy niezbędne czynności. Toaleta w visitor center, tankowanie. Tu ciekawostka, jak zatankujesz do pełna, możesz gratis skorzystać z ręcznej myjni. Tak też robimy.
167 dzień podróży
Rano budzi nas deszcz, temperatura spadła w samochodzie do 10 C, w nocy. Więc całkiem przyjemnie. Tylko dużo rosy w środku i to jest niezwykle uciążliwe. Szybko wyjeżdżamy z parkingu na którym staliśmy. Ale niebawem zatrzymujemy się znowu, przy drugim wjeździe od strony południowej do Parku Wrangell St Elias.
165 dzień podróży
Wstajemy skoro świt. 6.30. Już dawno nie wstawaliśmy tak wcześnie. Ale dziś jedziemy do Parku Narodowego Wrangell St Elias. Jedziemy zobaczyć lodowiec. A jak się później okaże, nawet na niego wejść. Najpierw jednak z naszego dzikiego noclegu jedziemy do Chitina.
164 dzień podróży
Wspaniały dzień dziś był. Rano obudziliśmy się na deszczowym parkingu przy Cabelas w Anchorage. Kawa, potem przejechaliśmy się po centrum (downtown). Całkiem ładnie, prawie że nowocześnie. Potem pojechaliśmy na parking do Walmarta, ale już na wyjeździe z miasta.
163 dzień wyprawy
Śpieszmy się oglądać lodowce, bo tak prędko topnieją… Pod takim hasłem minął poranek. Żona zrywa mnie dosyć wcześnie.. czyli 8. Wygląda na to, że nasze zegary biologiczne się rozsynchronizowały. Podjężdżamy do informacji turystycznej pod lodowiec Enter Glaciar. Ja w ciepłym wnętrzu defenderka zostaję i składam kolejny odcinek filmu.
161 dzień wyprawy
Dziś można by rzec, że dzień jest perfekcyjny. Przede wszystkim po deszczowym i pochmurnym poranku wyszło słońce. Z Seldotna ruszyliśmy do Homer. To ostatnie na tej drodze nr 1, nazywanej Purple Heart Trail miasteczko. Jest naprawdę pięknie. Wspaniale położone nad Kechemak Bay.
160 dzień wyprawy
Zjeżdżamy dziś do Hope. To stare miasteczko, powstałe na samiuśkim początku XX wieku, a pionierami byli poszukiwacze złota, którzy eksplorując zatokę a raczej rzeczne dorzecze Turnagain Arm trafili właśnie tutaj. Hope jest małe, ukryte między drzewami, każda chałupa, każdy dom, każda drewniana budowla, zatopiona w zielonych krzewach i wysokich drzewach.
159 dzień wyprawy
Poranek gorący. Przejeżdżamy obok na parking do pobliskiego Target i tu Krzysiek zabiera się za rozkręcanie obudowy z góry skrzyni biegów, podejrzewa że to jakiś czujnik i po dwóch godzinach możemy odtrąbić sukces, bo okazało się że mechanik wkręcił stary czujnik, bez podkładki, który się poluzował.
