158 dzień wyprawy
Wczoraj zatrzymaliśmy się na nocleg nad rzeką. Duże łachy piachu, sporo miejsca, co spowodowało wielki tłok. Jest piątek, a do tego wakacje, także było pełno przyczep, kamperów , vanów i namiotów. Zrobiliśmy sobie podpłomyki na ognisku, ale gdzieś około 22 okazało się, że stojący niedaleko rodzinnie sześć przyczep kampingowych z nastolatkami pozwoliło im pojeździć crossem, na motocyklach crossowych.
157 Dzień wyprawy
Wczorajsze strefy pożarów które mijaliśmy po drodze nie rozprzestrzeniły się i cała noc mieliśmy spokojną. Poranek upłynął w towarzystwie wozów strażackich, które z pobliskiej rzeki czerpały wodę. Z informacji od strażaków wynikało że niedlugo wiatr zmieni kierunek i spodziewana jest eskalacja pożarów.
156 dzień wyprawy
Pół dnia schodzi nam na zaklejaniu dziurek w szybie przedniej, które się zrobiły po spotkaniu ciężarówek na szutrze na Dalton Highway. Przed ruszeniem dalej musimy je zakleić… Zapobiegnie to być może większemu pęknięciu. A wiadomo jaka jest dostępność części na Alasce.
155. dzień wyprawy
Ranek cieplejszy niż wczoraj. Poranne chmury pozwoliły nam pospać dlużej, a słońce nie oslepiało tak bardzo. Inna sprawa, że mamy totalnie ubłocone auto, więc skutecznie odgradza nas trochę o promieni słonecznych. Przy przeglądzie samochodu znajdujemy luźno leżącą śrubę na obudowie sprzęgła.
154 dzień wyprawy
Poranek jasny, ale jest chłodno. NIśpiesznie odsłaniamy zasłony i obserwujemy karibu, które przechodzą zabłąkane przez drogę w poszukiwaniu pożywienia. Pocieszne czworonogi kłusują swoim śmiesznym chodem i powodują uśmiech na naszych twarzach.
Pijemy kawę, ale odjeżdżamy na śniadanie jakieś parę kilometrów dalej, bo stojący obok nas camperek właczył hałaśliwy agregat.
153 dzień wyprawy
Finalnie dojechaliśmy wczoraj do punktu Finger Mountain i tam zostaliśmy na noc na parkingu z toaletami. Rano ruszyliśmy dalej. Przed nami było jakieś 330 mil. Asfalt pożegnaliśmy już dawno czas . W rozległej dolinię minęliśmy wczoraj rzekę Yukon, jest to 20-ta najwieksza rzeka na świecie.
152 dzień wyprawy
Co za dzień….wyspaliśmy się dzisiaj na walmarcie. Od rana z niecierpliwością spoglądaliśmy na zegarek i odświeżaliśmy stronę gdzie śledzimy naszą paczkę. Pomimo, że jest dziś sobot na trackingu widnieje informacja, że paczka zostanie dostarczona. Wczoraj pojechaliśmy na pocztę, żeby się dowiedzieć czy jest szansa żebyśmy ją odebrali, ale przemiła pani na poczcie powiedziała nam, że jest nieprawidłowy adres, bo nie ma nr budynku.
151 dzień wyprawy
Nasza przesyłka już wczoraj wieczorem była w Anchorage, także są szanse, są nadzieje. Na razie budzimy się późno na wal marcie, ogarniamy się, potem kawa. Wreszcie troszeczkę życie zaczyna wracać do samochodowo-podróżnczego trybu życia. Potem Krzysiek trochę poprawia łożyska w lewym tylnym kole, bo coś znowu luz się zrobił.
149 dzień wyprawy
Dzień mija na wielu różnych dobrych rzeczach. Na spokojnie. Oporządzamy się, szykujemy do wyjazdu, lekko popakowaliśmy rzeczy do auta, bo po dwóch tygodniach w takim pokoju hotelowym, to znieśliśmy tu połowę gratów. Doba kończy się jutro o 11, a my jakoś tak długo zwykle śpimy, że nie możemy sie zebrać.
143 dzień wyprawy
Pamiętam, jak czekaliśmy w Peru na rozwój wypadków po naszym incydencie i kolizji z motocyklistą. Lima była wówczas dla nas najgorszym miejscem na czekanie, ale spędziliśmy tam dwa tygodnie, dopóki nie rozwiązał sie nasz problem. Fakt faktem, sytuacja była w naszej dzisiejszej ocenie, dużo trudniejsza niż obecna, ale z drugiej strony wydawała sie mniej kosztowna.
