142 dzień wyprawy
Niby nic a jednak. Okazuje się, że podobno jakiś specjalny olej musi być do tej skrzyni biegów. Mechanik coś wymyśla, nasi mechanicy w Polsce też coś dodają od siebie. Wersje są różne. Co robić??
Na szczęście wieczorem skrzynia przyszła, pomimo, że rano na trackingu była informacja, że z powodu pogody termin dostawy może ulec zmianie.
141 dzień wyprawy
Także tak to bywa, ze jest wtorek, któy upływa nam na sprawdzaniu trackingu, gdzie jest nasza skrzynia biegów. WIeczorem Grażyna z Piotrem dają znać, że wracają z koła podbiegunowego z Dalton Highway. Spotykamy się na godzinę, rozmawiamy o wrażeniach.
140 dzień wyprawy
Rano wspaniała wiadomość. Andrzej z Chicago wysyła nam numer listu przewozowego. Jest!! Znaczy że nasza skrzynia wkrótce będzie w drodze.
Decyduję, że dziś czas na zwiedzanie miasta. Ogólnie rzecz ujmując Fairbanks rozczarowuje, ale też nie robiłam sobie zbytnich nadziei, że będzie to urokliwe turystyczne miasteczko.
139 dzień wyprawy
Niedziela jest jakby uśpieniem. Chciałam wczoraj pojechac do centrum (downtown), ale niestety autobusy nie obsługują miejscowych i niemiejscowych w soboty i w niedziele. Więc czekam. Uśpiona. Wkurzona, zdenerwowana. Udaję, że nie. Za skrzynię biegów zapłaciliśmy już w piątek.
138 dzień wyprawy
Niesamowite jak szybko lecą kolejne dni. Wydawać by się mogło że dopiero co „utknęliśmy” w Fairbanks. A to już kolejny tydzień minął! Nie był łatwy, ale patrzymy z optymizmem na następne dni. Jest podstawa aby uznać że udało nam się uzyskać postęp do załatwienia sytuacji .
129 dzień podróży
No i nie dojechaliśmy wczoraj do Fairbanks. To znaczy dojechaliśmy, ale nie Defenderem… Ale może po kolei… jedziemy sobie spokojnie bez pośpiechu i jakieś parędziesiąt może km od Delta Junction nagle jakiś dziwny hałas, mówię do Krzyśka, zjedź, coś jest nie tak.
127 dzień wyprawy
Wyszukana wczoraj miejscówka na nocleg, pomimo pewnych ontrowersji okazała się całkiem spokojnym i bezkomorowym miejscem. Komary zniknęły, temperatura spadła. Obawy o niezachodzące słońce rozwiały się jak tylko przyszła odpowiednia pora, a także wraz z nadciągającymi chmurami. Poranek bowiem i pół nocy upłynął nam w deszczu, także wszystko było ok.
124 dzień wyprawy
Rano oczywiście pełne słońce, ae wiatr o wiele większy. Przestawiamy się do cienia O wyjściu na zewnątrz prawie nie morze być mowy, bo roje komarów są takie, że bez siatki na głowie to po prostu nie ma sensu chodzić…
Nawet śniadanie robimy w samochodzie.
Kolejny dzień w hotelu. Ta noc już nie była taka cudowna jak wczorajsza, bo zaczęliśmy już dostrzegać mankamenty. Jest bardzo gorąco a klimatyzacja jest tak głośna, że trudno spać. Jak ją wyłączysz, to po półgodzinie w pokoju jest tak gorąco, że nie da się spać.
122 dzień wyprawy
Budzimy się rano w hotelu około 9.00 Jezu… jak dobrze. To nasz pierwszy hotel od czasu kiedy opuściliśmy Meksyk. Ba… to nasze pierwsze łóżko, od kiedy opóśliliśmy Meksyk. Nawet nie chce się liczyć ile to trwało. Ale jak to Mama mówi, nie oszczędzajcie na sobie, należy się Wam i takie tam różne, które pozwalają nam zrozumieć, że wydać 110 USD na hotel w Inuvik, zwłaszcza jak się trochę człowiek poczuł nie najlepiej gastrycznie…
Dziś spędzamy dzień w łóżku.
