Dzień sto osiemdziesiąty siódmy 29.03.2019
Cisza. Przed burzą. Razem z Guillermo jadę do miasta. Najbardziej niesamowite uczucie siedzieć w lokalnej kawiarni, w Malarque , rozmawiać przy stoliku po hiszpańsku, czerpać przyjemność w bycia w miejscu, w takim miejscu i w takim czasie.
Dzień sto osiemdziesiąty szósty 28.03.2019
Czwartek słoneczny, chociaż zaczęła się już jesień, drzewa są żółte lub czerwone.. ciekawie… Trochę chłodno, ale tylko w nocy. W dzień temperatura zdecydowanie przekracza 25 stopni Celsjusza.
jedziemy drogą na laguna Llancanello. Tuż obok anteny, która jedyna w Argentynie „łapie” promieniowanie kosmiczne…
Dziś ciekawy dzień.
Dzień sto osiemdziesiąty piąty 27.03.2019
Dziś pada cały dzień. Najpierw jedziemy do Malarque, musimy kupić profile metalowe i podnieść trochę bagażnik, tak ze 2 cm. Cybanty, które przytrzymują deski na bagażniku, szorują po dachu i wyżłobiły już całkiem niezłą „łezkę” w aluminiowym pokryciu.
Dzień sto osiemdziesiąty czwarty 26.03.2019
Ranek przyszedł szybko… o wiele za szybko. To nasz kolejny dzień na farmie, wkrótce wyjeżdżamy. Emocjonujący czas szybko się kończy, wiele się dowiedzieliśmy nowych rzeczy bardzo poszerzyliśmy słownictwo, szczególnie rolnicze… Po południu przyjeżdża Patrycja i znowu wspólnie pracujemy w laboratorium, sadząc malutkie roślinki w plastikowe pojemniki.
Dzień sto osiemdziesiąty drugi 24.03.2019
Wczoraj postanowiliśmy jechać do Parku Payunia. Park położony jest niedaleko Malarque, niecałe dwie godziny drogi na południe, drogą nr 40. To największy park wulkaniczny w Argentynie. Na stu kilometrach kwadratowych jest ponad 10 wulkanów, z których największy to Payun Liso o wysokości 3850 i drugi co do wielkości Payun Matru, o wysokości 3750 mnpm.
Dzień sto osiemdziesiąty pierwszy 23.03.2019
Dziś pierwsze prawdziwe próby pobierania materiału genetycznego z krzaka ziemniaków do badań, na duże odległości. Estancja Las Chacras ma ponad 14 tysięcy hektarów. Dużo. Bez samochodu nie da się tutaj poruszać. A dron ma służyć właśnie do tego, aby móc pobierać codziennie fragment rośliny.
Dzień sto osiemdziesiąty 22.03.2019
Dziś dzień bardzo sympatyczny i interesujący. Razem z Guillermo objeżdżamy estancję, jedziemy zobaczyć centralne ujecie wody (nieco się zepsuło i słabo działa) później oglądamy pola ziemniaków, po obiedzie słuchamy całej historii uprawy ziemniaków w Malargue. To wszystko dosyć interesujące.
Dzień sto siedemdziesiąty dziewiąty 21.03.2019
Dziś trochę pracujemy w szklarni. Wyrywamy wszystkie już przekwitłe i przesuszone krzaki ziemniaków i wynosimy je na zewnątrz. Do dwóch worków zbieramy po 110 sztuk… to ziemniaki do badania, a reszta po pomyślnych próbach będzie służyć jako następny materiał do sadzenia, aby powiększyć ilość zbiorów.
Dzień sto siedemdziesiąty ósmy 20.03.2019
Dzień jak co dzień. Rano trochę sprzątanie, później pieczenie ciasta, na obiad asado, które przygotowali tutejsi pracownicy. Sjesta. Wieczorem przyjechał wreszcie Guillermo. Mogliśmy się poznać bliżej, porozmawiać o różnych sprawach, polityce, szkolnictwie, zwyczajach, jedzeniu. Różnie, jak to zwykle bywa
Dzień sto siedemdziesiąty siódmy 19.03.2019
Słońce, cisza spokój. No, z tym spokojem to bym przesadziła, bo jeżdżą traktory, przyjechała właśnie ciężarówka. Będą pakować chyba czosnek i marchew w workach do sprzedaży. Wstaliśmy dziś stosunkowo wcześnie, bo już o 8.00 ale naszego gospodarza – Carlosa nie było, przyjechał trochę później, gdy byliśmy w trakcie śniadania.
