Dzień sto siedemdziesiąty szósty 18.03.2019
Jesteśmy na campie, na farmie. Estancia Las Chacras, co w wolnym tłumaczeniu oznacza pola. I rzeczywiście pól jest wiele, bo i cała estancja jest ogromna jak na nasze rozumienie takiego gospodarstwa wiejskiego. Całość zajmuje 140 tysięcy hektarów.
Dzień sto siedemdziesiąty piąty 17.03.2019
Ostatni dzień na campingu jutro jedziemy do Guilermo, który 30 kilometrów od Malarque prowadzi swoją farmę, swoje campo. Wczoraj wieczorem przyjechali Czesi. Pierwsi Czesi, których spotkaliśmy podczas naszych wojaży w Ameryce Południowej – Adam i Andrea.
Dzień sto siedemdziesiąty czwarty 16.03.2019
Dziś sobota, ponieważ już długo jesteśmy na campingu, sobota zrobiła się dniem zakupów i gotowania. Znaleźliśmy fantastycznie zaopatrzony sklep warzywno- owocowy, po prostu raj na kilkuset metrach kwadratowych. Potem gotujemy. Najpierw zupa fasolowa, późnym popołudniem zabieramy się za pieczenie mięsa.
Dzień sto siedemdziesiąty trzeci 15.03.2019
Po wyczerpujących ostatnich dniach odpoczywamy. Budzę się jakbym był w Afryce. Gorąco. Żona włączyła ogrzewanie postojowe. Za oknem widać wschodzące słońce zapowiadające słoneczny dzień. Przygotowujemy śniadanie, jajecznica, pomidorki, sery. Typowe polskie jedzenie z rana. Anka po drugiej herbatce pakuje się, robimy pamiątkowe zdjęcia i odjeżdża na północ (niektórych gonią terminy… troszkę…).
Dzień sto siedemdziesiąty drugi 14.03.2019
Ogromnie pracowity dzień dzisiaj, podobnie jak wczoraj. Dalszy ciąg montowania systemu wodnego w naszym Defenderze. Finałowy montaż kurka z wodą na ściance defenera. Przyzwyczailiśmy się do bycia w jednym miejscu. Camping w Malarque jest naszym „drugim domem” jesteśmy tu już drugi raz, poprzednio na motocyklach również zatrzymaliśmy się w tym miejscu.
Dzień sto siedemdziesiąty pierwszy 13.03.2019
Bardzo pracowity dzień dzisiaj. Wczesnym popołudniem zabraliśmy się za rozwiązywanie problemu wodnego w naszym Defenderze. Od dłuższego czasu podczas dzikich campingów przeszkadzało nam brak bieżącej wody. Czasem udało się znaleźć miejsce nad jakąś rzeką, jednak nie zastąpi ona wody lejącej się z kraju.
Dzień sto siedemdziesiąty 12.03.2019
Stanie na campingu ma swoje zalety i przy otwarciu oczu rano człowiek nie myśli, gdzie się schować, by dokonać porannej toalety. Sanitariaty co prawda mocno nadgryzione zębem czasu i nie zachęcają do wejścia, jednak SĄ. Co jest dużym plusem.
Dzień sto sześćdziesiąty dziewiąty 11.03.2019
Pogoda rano aż zachęca do wszystkiego. Jest piękne słońce, bez wiatru, ruszamy na granicę, zaraz po śniadaniu. Nie możemy stać w dziczy, bo kończą nam się zapasy żywności a przecież jeść trzeba. Przejeżdżamy przez piękną doliną w kierunku granicy, obok Laguny del Maule.
Dzień sto sześćdziesiąty ósmy 10.03.2019
Śpimy nad rzeką i zostajemy tu cały dzień. Pogoda wyśmienita, wietrzno, wilgotno, bo stoimy nad wodą, dostęp do rzeki trochę słaby, ale można wytrzymać.
Leżymy długo, prawie do 10.00, potem śniadanie, lekki obiad i podwieczorek.. Nadrabiamy zaległości w porządkowaniu zdjęć, trochę sprzątamy auto, ale głównie odpoczywamy, a każde z nas we własny zakresie próbuje sobie znaleźć najbardziej relaksacyjne zajęcie.
Dzień sto sześćdziesiąty siódmy 09.03.2019
Dziś dzień wypoczynku. No, do 16.00 później zwijamy się z campingu, z bólem serca, ale niestety kończy się dobra campingowa. Co prawda brak prądu jest fatalny, i ogromny kurz, który unosi piach niemal przy każdym kroku, a co dopiero, kiedy na pobliskiej ścieżce przejedzie samochód, powoduje że nie jesteśmy zadowoleni z tego campingu, to jednak prysznic w ciepłej wodzie, za 1000 pesów chilijskich wynagradza wszystko.
