167 dzień podróży

Rano budzi nas deszcz, temperatura spadła w samochodzie do 10 C, w nocy. Więc całkiem przyjemnie. Tylko dużo rosy w środku i to jest niezwykle uciążliwe. Szybko wyjeżdżamy z parkingu na którym staliśmy. Ale niebawem zatrzymujemy się znowu, przy drugim wjeździe od strony południowej do Parku Wrangell St Elias.

166 dzień podróży

Noc była chłodna. Rano w samochodzie było 10 stopni, aż musieliśmy właczać ogrzewanie. Dobrze jest już , że słońce zachodzi za horyzont i można liczyć na typową ciemną noc. Całe niebo zasnute od rana gęstymi chmurami, pomimo to decydujemy się ruszyć w kierunku ostatniego miasta jakie nam zostało do odwiedzenia na Alasce – Valdez.

165 dzień podróży

Wstajemy skoro świt. 6.30. Już dawno nie wstawaliśmy tak wcześnie. Ale dziś jedziemy do Parku Narodowego Wrangell St Elias. Jedziemy zobaczyć lodowiec. A jak się później okaże, nawet na niego wejść. Najpierw jednak z naszego dzikiego noclegu jedziemy do Chitina.

163 dzień wyprawy

Śpieszmy się oglądać lodowce, bo tak prędko topnieją… Pod takim hasłem minął poranek. Żona zrywa mnie dosyć wcześnie.. czyli 8. Wygląda na to, że nasze zegary biologiczne się rozsynchronizowały. Podjężdżamy do informacji turystycznej pod lodowiec Enter Glaciar. Ja w ciepłym wnętrzu defenderka zostaję i składam kolejny odcinek filmu.

162 dzień wyprawy

Dojeżdżamy wczesnym przedpołudniem do Seward. To piękne, portowe miasteczko, które podobno rozbudowało się na początku XX wieku. Między innymi stąd oferowane są rejscy na lodowce i do parku Kenai Fjords. Także i my, pomimo wszelkich utrudnień wcześniej (czytaj awaria Defendera), decydujemy się na rejs 6 godzinny (!)

161 dzień wyprawy

Dziś można by rzec, że dzień jest perfekcyjny. Przede wszystkim po deszczowym i pochmurnym poranku wyszło słońce. Z Seldotna ruszyliśmy do Homer. To ostatnie na tej drodze nr 1, nazywanej Purple Heart Trail miasteczko. Jest naprawdę pięknie. Wspaniale położone nad Kechemak Bay.

160 dzień wyprawy

Zjeżdżamy dziś do Hope. To stare miasteczko, powstałe na samiuśkim początku XX wieku, a pionierami byli poszukiwacze złota, którzy eksplorując zatokę a raczej rzeczne dorzecze Turnagain Arm trafili właśnie tutaj. Hope jest małe, ukryte między drzewami, każda chałupa, każdy dom, każda drewniana budowla, zatopiona w zielonych krzewach i wysokich drzewach.

159 dzień wyprawy

Poranek gorący. Przejeżdżamy obok na parking do pobliskiego Target i tu Krzysiek zabiera się za rozkręcanie obudowy z góry skrzyni biegów, podejrzewa że to jakiś czujnik i po dwóch godzinach możemy odtrąbić sukces, bo okazało się że mechanik wkręcił stary czujnik, bez podkładki, który się poluzował.

158 dzień wyprawy

Wczoraj zatrzymaliśmy się na nocleg nad rzeką. Duże łachy piachu, sporo miejsca, co spowodowało wielki tłok. Jest piątek, a do tego wakacje, także było pełno przyczep, kamperów , vanów i namiotów. Zrobiliśmy sobie podpłomyki na ognisku, ale gdzieś około 22 okazało się, że stojący niedaleko rodzinnie sześć przyczep kampingowych  z nastolatkami pozwoliło im pojeździć crossem, na motocyklach crossowych.