175 dzień podróży
Kanadyjska przygoda dopiero się zaczyna W brytyjskiej Kolumbii gdzie jesteśmy teraz (która jest ogromna terytorialnie) są pożary w lasach stąd też owietrze jest mało przejrzyste i w zasadzie nie widać niebieskiego nieba, ale szarość u góry. Nie ma oczywiście dymu ogromnego i tak dalej co to to nie.
174 dzień podróży
Rano obudziło mnie parcie na pęcherz. Pewnie, nie jest to to, o czym ludzie czytają w blogach, ale jak tu żyć rano, kiedy strasznie się chce siku… A tu trzeba się ubrać, wyjść na zewnątrz. Krzysiek oczywiście zaczyna znowu, że w kamperze, albo w vanie byłoby inaczej, nigdzie nie trzeba by wychodzić i tak dalej i tak dalej.
173 dzień podróży
W podróży czasem zdarzają się chwile mniej komfortowe. Dzisiejszy poranek można zaliczyć do jednego z tych momentów. Na nocleg wybraliśmy wczoraj wydawać by się mogło spokojną miejscówkę, parking w lesie, niedaleko mostu. Co prawda stały tam maszyny robocze do ładzenia asfaltu, jednak wydawało nam się, że skoro sobota jutro, to jednak będzie ok.
172 dzień podróży
Obszary które przyjdzie nam przemierzać przez najbliższych kilka dni, imponują niekońcącymi się lasami poprzecinane jeziorami, szczytami gór, wąwozami i dolinami, rzekami. Były one areną dla odkrywców pzez wiele dziesiąte lat w poprzednich dwóch stuleciach. Do teraz jadąc przez niezaludnione terytoria Yukonu i British Columbia, rzadko spotykamy osady.
171 dzień podróży
Noc w takich miejscach uświadamia nam, że człowiek lepiej wypoczywa kiedy ma świadomość, że jest bezpieczny. Zorganizowane kampingi dają to poczucie, przynajmniej nam. Dostępność toalet także nie jest bez znaczenia. Rano zgrywamy filmy z przepełnionej karty pamięci na dysk.
170 dzień podróży
Noc minęła nadzwyczaj spokojnie. Pomimo sporego ruchu ulicznego jesteśmy już zaprawieni i przystosowani do tego typu dźwięków. Obieramy kurs na południowy wschód i niedaleko za Whitehorse skręcamy z głównej drogi na Klondike Highway. Naszym dzisiejszym celem jest miasteczko Skagway.
169 dzień wyprawy
Wczoraj najlepszy z mężów znalazł wspaniałe miejsce na nocleg. Było jezioro, były góry, było wietrznie i deszczowo. Za to poranek powitał nas słońcem, może nie za wysoką temperaturą, ale było naprawdę pięknie i komfortowo. Niestety Krzysiek dalej przeziębiony, ferwexy słabo działają, niewiele wszystko pomaga.
168 dzień wyprawy
Rano wjeżdżamy do Tok. Pogoda piękna. Słońce. Gorąco. Chyba ze 25C. Spokojnie na krótki rękaw można chodzić. Robimy niezbędne czynności. Toaleta w visitor center, tankowanie. Tu ciekawostka, jak zatankujesz do pełna, możesz gratis skorzystać z ręcznej myjni. Tak też robimy.
167 dzień podróży
Rano budzi nas deszcz, temperatura spadła w samochodzie do 10 C, w nocy. Więc całkiem przyjemnie. Tylko dużo rosy w środku i to jest niezwykle uciążliwe. Szybko wyjeżdżamy z parkingu na którym staliśmy. Ale niebawem zatrzymujemy się znowu, przy drugim wjeździe od strony południowej do Parku Wrangell St Elias.
166 dzień podróży
Noc była chłodna. Rano w samochodzie było 10 stopni, aż musieliśmy właczać ogrzewanie. Dobrze jest już , że słońce zachodzi za horyzont i można liczyć na typową ciemną noc. Całe niebo zasnute od rana gęstymi chmurami, pomimo to decydujemy się ruszyć w kierunku ostatniego miasta jakie nam zostało do odwiedzenia na Alasce – Valdez.
