165 dzień podróży
Wstajemy skoro świt. 6.30. Już dawno nie wstawaliśmy tak wcześnie. Ale dziś jedziemy do Parku Narodowego Wrangell St Elias. Jedziemy zobaczyć lodowiec. A jak się później okaże, nawet na niego wejść. Najpierw jednak z naszego dzikiego noclegu jedziemy do Chitina.
164 dzień podróży
Wspaniały dzień dziś był. Rano obudziliśmy się na deszczowym parkingu przy Cabelas w Anchorage. Kawa, potem przejechaliśmy się po centrum (downtown). Całkiem ładnie, prawie że nowocześnie. Potem pojechaliśmy na parking do Walmarta, ale już na wyjeździe z miasta.
163 dzień wyprawy
Śpieszmy się oglądać lodowce, bo tak prędko topnieją… Pod takim hasłem minął poranek. Żona zrywa mnie dosyć wcześnie.. czyli 8. Wygląda na to, że nasze zegary biologiczne się rozsynchronizowały. Podjężdżamy do informacji turystycznej pod lodowiec Enter Glaciar. Ja w ciepłym wnętrzu defenderka zostaję i składam kolejny odcinek filmu.
162 dzień wyprawy
Dojeżdżamy wczesnym przedpołudniem do Seward. To piękne, portowe miasteczko, które podobno rozbudowało się na początku XX wieku. Między innymi stąd oferowane są rejscy na lodowce i do parku Kenai Fjords. Także i my, pomimo wszelkich utrudnień wcześniej (czytaj awaria Defendera), decydujemy się na rejs 6 godzinny (!)
161 dzień wyprawy
Dziś można by rzec, że dzień jest perfekcyjny. Przede wszystkim po deszczowym i pochmurnym poranku wyszło słońce. Z Seldotna ruszyliśmy do Homer. To ostatnie na tej drodze nr 1, nazywanej Purple Heart Trail miasteczko. Jest naprawdę pięknie. Wspaniale położone nad Kechemak Bay.
160 dzień wyprawy
Zjeżdżamy dziś do Hope. To stare miasteczko, powstałe na samiuśkim początku XX wieku, a pionierami byli poszukiwacze złota, którzy eksplorując zatokę a raczej rzeczne dorzecze Turnagain Arm trafili właśnie tutaj. Hope jest małe, ukryte między drzewami, każda chałupa, każdy dom, każda drewniana budowla, zatopiona w zielonych krzewach i wysokich drzewach.
159 dzień wyprawy
Poranek gorący. Przejeżdżamy obok na parking do pobliskiego Target i tu Krzysiek zabiera się za rozkręcanie obudowy z góry skrzyni biegów, podejrzewa że to jakiś czujnik i po dwóch godzinach możemy odtrąbić sukces, bo okazało się że mechanik wkręcił stary czujnik, bez podkładki, który się poluzował.
158 dzień wyprawy
Wczoraj zatrzymaliśmy się na nocleg nad rzeką. Duże łachy piachu, sporo miejsca, co spowodowało wielki tłok. Jest piątek, a do tego wakacje, także było pełno przyczep, kamperów , vanów i namiotów. Zrobiliśmy sobie podpłomyki na ognisku, ale gdzieś około 22 okazało się, że stojący niedaleko rodzinnie sześć przyczep kampingowych z nastolatkami pozwoliło im pojeździć crossem, na motocyklach crossowych.
157 Dzień wyprawy
Wczorajsze strefy pożarów które mijaliśmy po drodze nie rozprzestrzeniły się i cała noc mieliśmy spokojną. Poranek upłynął w towarzystwie wozów strażackich, które z pobliskiej rzeki czerpały wodę. Z informacji od strażaków wynikało że niedlugo wiatr zmieni kierunek i spodziewana jest eskalacja pożarów.
156 dzień wyprawy
Pół dnia schodzi nam na zaklejaniu dziurek w szybie przedniej, które się zrobiły po spotkaniu ciężarówek na szutrze na Dalton Highway. Przed ruszeniem dalej musimy je zakleić… Zapobiegnie to być może większemu pęknięciu. A wiadomo jaka jest dostępność części na Alasce.
