1006 dzień wyprawy

Sobota. Jest fantastycznie. Basen, dookoła nudyści, średnia wieku około 65, tak zakładamy, choć może by większa. Poza tym duża dowolność, oraz przyjazność ludzi.

Cypress Cove Resort to jedno z tych miejsc, które od progu mówią wprost: tu się odpoczywa naprawdę, bez pośpiechu, bez hałasu i bez niepotrzebnych napięć. Położony wśród zieleni i jezior, działa jak naturalny reset dla ludzi, którzy na co dzień mają wrażenie, że ich telefon ma więcej do powiedzenia niż oni sami.

Resort słynie ze swojej kameralności — to nie jest wielka turystyczna machina, tylko spokojna, trochę ukryta przestrzeń, w której można poczuć się bardziej jak u znajomych niż w hotelu. Domki wtulone są w zieleń, a poranki zaczynają się tu najczęściej od widoku tafli wody muskanej pierwszym słońcem i od śpiewu ptaków, które wyjątkowo wcześnie biorą się do pracy.

Cypress Cove ma w sobie coś z dawnej Florydy — tej niewypolerowanej, bardziej naturalnej, gdzie wciąż można trafić na żółwia przechodzącego przez ścieżkę albo na zimorodka, który urządza pokaz akrobatyki nad jeziorem. Dzień upływa tu na wodnych aktywnościach, spacerach, leniwych przejażdżkach rowerowych i tym specyficznym „nicnierobieniu”, które wcale nie jest stratą czasu, tylko najlepszą formą regeneracji.

Wieczorem resort zamienia się w spokojną, przyjemnie rozświetloną enklawę, gdzie ludzie zaczynają rozmawiać wolniej, śmiać się częściej i nagle odkrywają, że sen przychodzi tu tak naturalnie, jakby ktoś wreszcie wyłączył im w głowie tryb awaryjny.

Cypress Cove to nie tylko miejsce noclegowe, ale przyjemny nudystyczny klub. No ciekawe. Ciągle się nie możemy przyzwyczaić, ale oswajamy że tak powiem dojrzałość.

Dziś siedzimy prawie cały dzień na basenie, na przemian chodzimy do wody i do jaccuzzi. Woda w basenie ciepła. Woda w jaccuzzi jeszcze cieplejsza.

29.11.2025