Dzień trzysta dziewiętnasty 08.08.2019
Noc przebiegła nad wyraz spokojnie. Wygląda na to, że zjazd o około 600m w dół, trochę pomógł naszym organizmom. Inna sprawa, że było sporo cieplej w nocy, coś około kilku stopni na plusie. Nie zamarzła nam woda w zbiorniku na dachu auta.
Dzień trzysta osiemnasty 07.08.2019
Poranek nadchodzi wyjątkowo szybko. Nasze okna wychodzą na jezioro Titicaca i okazuje się, że już około 6 rano promienie słońca oświetlają i ogrzewają nam pokój. Dodatkowo okazało się, że w Peru różnica czasu w stosunku do Polski wynosi 7 godzin i musimy cofnąć zegarki o 1 godzinę.
Dzień trzysta siedemnasty 06.08.2019
Wreszcie wyjeżdżamy z Copacabany. Z pewnym żalem, z pewnym niedosytem, z pewnym lenistwem, ale czas już wielki by się zebrać, nie można za długo leniuchować… Kierunek na dziś to Peru!!! Pierwszy raz będziemy w tym kraju, także jest nieco podekscytowania.
Dzień trzysta szesnasty 05.08.2019
Jak napiszę, że życie na campingu w Copacabana upływa leniwie, to wiem, że się będę powtarzać. Dziś ponownie dzień nic nie robienia, ale nie idziemy do miasta (nasz camping jest oddalony od centrum o 20 minut szybkiego marszu, lub 15 boliwianów za taksówkę, gdzie obiad w Copacabana kosztuje 25 boliwianów, taki pstrąg na przykład).
Dzień trzysta piętnasty 04.08.2019
Życie na campingu w Copacabana upływa leniwie. Rano wstaliśmy, zjedliśmy śniadanie, odwiedził nas mały kot. Zawsze sie jakiś przypęta i trzeba go karmić, przytulać głaskać i takie tam. Chętnie byśmy jakiegoś wzięli ze sobą ale z różnych względów nie jest to możliwe.
Dzień trzysta czternasty 03.08.2019
To była ciężka noc… Nic nie zapowiadało takich sensacji… Ale spokojnie, to tylko choroba wysokościowa, połączona z rozstrojem żołądka. Dobre kilka godzin męczyły mnie bóle żołądka, na szczęście około 3 w nocy trochę przeszły i mogłem jako tako zasnąć Myślę, że to wszystko związane jest z wysokością.
Dzień trzysta trzynasty 02.08.2019
Druga noc w La Paz. Rano spokojnie, bez pośpiechu załatwiamy kilka spraw do których potrzebny jest internet. Kilka wiadomości, zbieramy informacje co do dalszej drogi, no i oczywiście kontaktujemy się z Polską. Trzeba pamiętać, że z powodu różnicy czasu 6 godzin, wszelkie rozmowy z bliskimi musimy wykonać teraz.
Dzień trzysta dwunasty 01.08.2019
Wczoraj zdecydowaliśmy się zostać na noc w La Paz w tym samym hotelu co za pierwszym razem. Poranek więc był w miarę komfortowy. Mieliśmy w pokoju piecyk, który chodził całą noc i dogrzewał nas, bo na zewnątrz było około -2 stopni.
Dzień trzysta jedenasty 31.07.2019
Budzimy się rano w totalnie oszronionym samochodzie. W środku znowu szyby zamrożone. Budzimy się to też za duże słowo, budziliśmy się kilka razy w nocy szczękając zębami… ogrzewanie nie działa tak wysoko w górach. Po drugie oczywiście mamy lekkie problemy z oddychaniem, w końcu śpimy na 3700 mnpm, to nie byle co, o zdrętwiałych dłoniach już nie wspominam.
Dzień trzysta dziesiąty 30.07.2019
Po trudnej nocy, ciągle przyciskany przez moją najdroższą małżonkę, której było zimno, wstałem, rozprostowałem kości a potem czekałem na śniadanie. Do Putre został nam jakieś 30 km, wiec nie śpiesząc się zjechaliśmy do tego miasteczka licząc, ze znajdziemy jakąś pomoc z alternatorem.
