Dzień pięćset dziesiąty – 15. 02.2020
Znowu wielkie zwiedzanie starego miasta. Rano Nelson, czyli kierowca który tutaj mieszka, na parterze, zawiózł nas na starówkę. Jest dyżurnym kierowcą dla osób wynajmujących pokoje w tym domu gdzie mieszkamy. Znowu zwiedzamy, tym razem idziemy w stronę Coliseo i potem dzielnica chińska, potem najsłynniejsza ulica Obispo i tak po kolei, ulica po ulicy oglądamy Havanę.
Dzień pięćset dziewiąty – 14. 02.2020
Dziś dzień bardzo przyjemny. Wstajemy wcześniej niż wczoraj. Śniadanie jemy o 8.00 a po godzinie wyjeżdżamy do Havana Vieja, czyli na starą część Hawany, najstarszą zabytkową. Znowu ponad sześć godzin szlajamy się po mieście jemy w małej knajpce lokalnej ryż z kurczakiem, pijemy piwo, wodę, lokalną colę i odpoczywamy.
Dzień pięćset ósmy – 13. 02.2020
Dziś pierwszy prawdziwy dzień na zwiedzanie Kuby. Ranek rozpoczyna się oczywiście dla niektórych (!) od ćwiczeń fizycznych. Powietrze jest gorące, pomimo, że słońce jest nisko i ukryte za murami budynków. Do tego jest stosunkowo duża wilgotność.
Dzień pięćset siódmy – 12. 02.2020
Jakoś tak nigdy nie bałem się latać samolotem. Wiem, że są ludzie którzy panicznie się tego boją. Fakt, że gdyby coś się stało i maszyna zaczęła by spadać to szansę na ratunek są znikome… Jednak statystycznie samolot to wciąż najbezpieczniejszy środek transportu.
Locro de papas to coś, o czym myśleliśmy bardziej w kontekście gulaszu, najlepiej pełnego mięsa. Locro jedliśmy już w Argentynie, gdzie kawałki mięsa pływały na bogato, locro jedliśmy w Urugwaju, gdzie tłuszcz ze wspaniałej wołowiny dużymi oczkami zaznaczał swoją obecność. Byliśmy zatem ciekawi, co oznacza locro, czyli coś pomiędzy gulaszem a zupą w Ekwadorze.
Dzień pięćset szósty – 11. 02.2020
Jak ten czas szybko leci chciałoby się powiedzieć. I coś w tym jest, bo zaledwie wylądowaliśmy w Meksyku, a to przecież już 13 dzień minął. Dziś postanowiliśmy ostatni raz pochodzić po mieście i wstąpić na główny plac.
Dzień pięćset piąty – 10. 02.2020
Dziś jest poniedziałek, więc postanawiamy zrobić sobie wolne od chodzenia po mieście. Będziemy zatem mieszkać i wykorzystywać nasz pokój do pracy i odpoczynku. Od dłuższego czasu już zawiesza nam się telefon do obsługi drona i różnych aplikacji z mapami.
Dzień pięćset czwarty – 09. 02.2020
Niedziele w naszej podróży zazwyczaj nie różnią się niczym szczególnym od zwykłego dnia tygodnia. Można powiedzieć, że jesteśmy szczęśliwcami, bo mamy właściwie niedziele co dzień. Albo jakby wcześniejsza emeryturę… Ale to chyba za daleko idące konkluzje, bo przecież do emerytury mamy jeszcze daleko 😉
Co by nie mówić dzisiejsza niedziela bardzo różniła się od naszych dotychczasowych.
Dzień pięćset trzeci – 08. 02.2020
Dziś sobota. Nie bardzo wiemy na co się dziś zdecydować. To znaczy co wybrać na kolejny cel naszych odwiedzin w mieście Meksyk. Jednak po śniadaniu decydujemy wreszcie odwiedzić muzeum Diego Rivery. Mamy tam bilety, które zostały po odwiedzeniu poprzedniego muzeum, zatem byłoby szkoda je zmarnować…
Muzeum zostało zaprojektowane jako swoisty zamek Diego Rivery, męża Fridy Kahlo, aby przechowywać jego kolekcję dzieł precolumbijskich, które Digo zbierał od 1920 roku.
Dzień pięćset drugi – 07. 02.2020
Kolejna zmiana miejsca noclegu i kolejny poranek w nowym miejscu w Meksyku. Już się trochę zaznajomiliśmy z miastem, z rozkładem linii metra, które rewelacyjnie i szybko przenosi nas z dzielnicy na dzielnicę. Dlatego poranek w nowym miejscu nie przysparza nam już żadnego stresu związanego z tym jak się gdzieś szybko i tani dostać.
