1045 dzień wyprawy
Dalej czuję się kiepsko. Katar upierdliwy, zatoki, słabo też z oskrzelami. Wyjeżdżamy z tego kampingu przy gorących źródłach. Byłam jeszcze je rano obejrzeć. No nie jest to szał uniesień. Dość dużo ludzi (bo źródła niewielkie) raczej ludzie, którzy śpią tuż obok źródeł na dziko.
1044 dzień wyprawy
Jedziemy do Yuma. Zatankować, potem chcieliśmy drobne zakupy, ale je robimy już dalej, w El Centro. Trochę jazdy przed nami, ale nie za dużo. Ja się czuję fatalnie, katar mnie rozkłada na łopatki. Wieczorem dojeżdżamy na kamping. Chyba jest płatny, bo tak donosi tablica.
1043 dzień wyprawy
No czuję się dosyć podle. Krzysiek zaraził mnie katarem. Taka byłam dumna, ale zwykle tak jest. On pierwszy choruje, a potem od razu ja. Symultanicznie prawieże, albo takim kanonie… Nieważne, czuję się podle. ALe robimy małą rundkę po ogromny terenie BLM..
1042 dzień wyprawy
Jedziemy i jedziemy. Znowu dużo km przed nami. Tankujemy dwa razy bo Arizona to ostatnie tanie paliwo przed Kalifornią. Dziś zatankowaliśmy za 200 usd.. Małe zakupy w Costco, potem w Walmart. A potem już prosto na Quartsite.
Długa droga przed nami, na szczęście jest słonecznie, nie pada.
1041 dzień wyprawy
Dziś jedziemy na miasto, do Tucson. A nawet nie bo jedziemy zobaczyć misje San Xavier.
Misja San Xavier del Bac leży kilka kilometrów na południe od Tucson i jest jednym z najcenniejszych zabytków Arizony oraz najlepiej zachowanych przykładów architektury misyjnej na południowym zachodzie Stanów Zjednoczonych.
1040 dzień wyprawy
Przychodzą takie dni, kiedy człowieka dopada katar. Jeśli człowiekiem tym jest mężczyzna no to umarł w butach. Katar to najgorszy wróg prawdziwego mężczyzny.
Ranek piękny. Wschód słońca niesamowity. Aż chce się żyć
Aby Krzysiek nie myslał tyle o swoim katarze zapędzam go do pracy.
1039 dzień wyprawy
Ciemno, bo jesteśmy w takich górkach, że słońce późno wstaje. W sensie wychyla się zza gór. Oprócz tego pełno chmur. W nocy bardzo spokojnie. Nawet się wyspaliśmy. Rano się trochę ociągamy, ale jak to zwykle ostatnio, po ósmej ruszamy.
1038 dzień wyprawy
Jeśli ktoś oczekuje, że jakoś z pompą będziemy żegnać stary rok, to oczywiście jest w głębokim błędzie. Jedziemy i jedziemy i jedziemy. Okazuje się, że już wiele czau niejako zmitrężylismy na rozlicznych kampingach po drodze i teraz już naprawdę tzeba przyśpieszać, by bez problemu o czasie który jest zapisany w wizie wyjechać ze stanów do Meksyku.
1037 dzień wyprawy
Wstajemy wcześnie rano. Jedziemy do Parku narodowego Big Bend. Mieliśmy już do niego kiedyś jechać, albo i nie mielismy, ale przejeżdżaliśmy całkiem blisko dwa lata temu Defenderem. Wtedy jakoś ten park ominęliśmy, bo on naprawdę jest w drodze do nikąd.
1036 dzień wyprawy
dziś znowu jedziemy i jedziemy. Zanim jednak ruszymy, zdajemy sobie sprawę, że przyszło poważne ochłodzenie. Miało przyjść, dwu dniowy front zimna , a w zasadzie lodu, przetacza się nad tą częścią Teksasu. Wczoraj około 27 stopni Celsjusza, a dziś…..Rano
