3 Dzień wyprawy.
Pewnie by można dużo pisać o owocach morza, które tu możesz zjeść, bo i pyszne kalmary, i krewetki i ośmiornice i ryby wszelakiej (śródziemnomorskiej) maści. Warto na pewno spróbować czegoś lokalnego, dać zarobić lokalnej gastronomii. Pamiętaj żeby dawać napiwki, które zresztą w knajpie sami ci doliczą za tak zwany serwis.
2 dzień wyprawy.
Malaga ma to do siebie, że jest tłoczna, turystyczna, gwarna. Ale nas zdziwiło parę rzeczy. Po pierwsze na ulicach jeździ sporo elektrycznych pojazdów. Sprawia to, że jeżdżą prawie niesłyszalnie. W pewnym sensie stwarza to zagrożenie na wąskich uliczkach starówki Malagi.
1 dzień wyprawy.
Wreszcie wyjeżdżamy. Długo oczekiwana wyprawa nareszcie się zaczyna. Dwa lata przesiedzieliśmy w Bieszczadach, by wreszcie teraz wyruszyć za ocean, na drugą półkulę świata.
Zaczęliśmy się pakować już parę dni temu kiedy w sobotę 25 lutego kupiliśmy bilety. Jedziemy trochę chaotycznie, ale przemyślanie (cóż za oksymoroniczność).
14 lutego Walentynki
No to ruszyliśmy. 6.11 czasu wschodnioeuropejskiego rozpoczęła się nasza kolejna już wielka przygoda. Wielka wyprawa. Tym razem jakoś tak inaczej, bo nasze auto popłynie samo, z Bremerhaven do Veracruz w Meksyku. My dołączymy do niego lecąc samolotem. Jeszcze nie wiadomo jak i kiedy, tylko tak orientacyjnie…
Na razie ruszyliśmy z 3miasta do Hamburga, gdzie tradycyjnie już robimy przystanek u Sławka i Grażyny.
Jest w Cartagenie takie niezwykłe miejsce, które bardzo lubimy. To zrekonstruowana „Plaza de los torros”, czyli miejsce, które na początku XX wieku było areną do walk byków. W XXI wieku odbudowano to miejsce, wkomponowując je w centrum handlowe La Serrezuela. Arena walk byków La Serrezuela w Cartagena de Indias została zbudowana w 1893 roku, ale uległa zniszczeniu po zakończeniu wojny domowej zwanej tysiąc dniową (albo wojnie tysiąca dni).
Z okna naszego pokoju widać sporą część wybrzeża Kartageny. Co prawda jedna część budynku zasłania nam nieco widok na dzielnicę wieżowców na półwyspie, ale ta druga strona jest całkiem interesująca. Widzimy sporo fragmentów murów obronnych i odbudowany koło centrum handlowego teatr drewniany.
dzień minął pod znakiem pracy, ale też swoistego cieszenia się z nowego miejsca. Jesteśmy w hotelu Stil Cartagena. Pokój całkiem znośny, jest klima. Krzysztof ma swoje biurko w pokoju (zresztą on i tak często pracuje leżąc w łóżku..) a ja zeszłam na dół do restauracji i tu będzie teraz na najbliższy tydzień moje miejsce do pracy.
Dzień pełen przygód i wrażeń. Zaraz po obfitym śniadaniu, jajecznica , świeżutko upieczony chleb i pyszne przypieczone bekony.. do tego wcześniej owoce i oczywiście poranna kawa. O 10.00 ruszyliśmy z Barbarą i Carlosem do Minca, odwiedzić Mirka. Mirek już od jakiegoś czasu „rezyduje” w Mince.
Trochę odpoczynku. Co prawda próbujemy produkować filmy z naszej wyprawy, bo mamy ciągle straszliwe po prostu zaległości, a idzie nam to dosyć opornie, nie wiedzieć czemu… Na razie trochę odpoczywamy, od czasu do czasu, bo wrzesień był dla nas wyjątkowo pracowity i taki mozolny, pod względem pisania różnych tekstów.
Dziś cztery godziny na zakupach, z czego trochę czasu na sprawdzanie auta, spryskiwanie różnych zawiasów tutejszym WD40 , głaskanie kotów (bo jak jedziemy do Santa Marta do staramy się podjechać na ten plac adopcyjny dla kociaków i wygłaskać parę).
Robimy dziś pełno zakupów, kupujemy trochę mięsa do zamrażarki, dużo owoców i takich potrzebnych rzeczy.
