Dzień pięćset osiemdziesiąty pierwszy – 26.04.2020
Czas mija wyjątkowo szybko, to już trzydziesty dziewiąty nasz dzień w tej swoistej izolacji na plaży Casa Grande Surf. Dzień mija nie nerwowo, trochę działamy w komputerach, trochę ćwiczeń, trochę gotowania. Rutyna wkradła się w plażowe życie.
Dzień pięćset osiemdziesiąty – 25.04.2020
Gotujemy. Robimy piękne drożdżowe pampuchy, bez jabłek, bez innych owoców, ale całkiem dobre. Wszystko jednak jest tu inne w smaku, i mąka i mleko i cukier. Nawet esencja waniliowa nie jest zbyt dobra. Coraz trudniej uzyskać nam jakiś polski smak.
Dzień pięćset siedemdziesiąty dziewiąty – 24.04.2020
Dzisiaj dzień pod znakiem kulinarnym. Rano wiatr nam ochłodził trochę poranek, jednak potem ucichł i szybko zrobiło się bardzo gorąco. Ale udało nam się zrobić dziś i jajecznicę i zupę z fasolki szparagowej, także dzień minął szybko.
Dzień pięćset siedemdziesiąty ósmy – 23.04.2020
Jeszcze wczoraj wieczorem dostaliśmy wiadomość, że komputer jest gotowy do odbioru, zatem dziś znowu jedziemy do Santa Marta. Po pierwsze odebrać komputer, a po drugie zobaczyć mieszkanie do wynajęcia. Wreszcie chcemy na poważnie zmienić trochę otoczenie i pomieszkać w czterech ścianach…
Tym razem pierwsza niespodzianka czekała nas jeszcze na kampingu.
Dzień pięćset siedemdziesiąty siódmy – 22.04.2020
Dziś wielki dzień, długo wyczekiwany wyjazd do Santa Marta. Może to brzmi śmiesznie i dziwnie, ale tak naprawdę to wielkie wydarzenie pojechać 30 km do dużego miasta. Po pierwsze można się wyrwać z tej dziwnej rutyny tutaj na naszej plaży, po drugie można zobaczyć jak żyją ludzie, jak przebiega kwarantanna czy izolacja w innym miejscu.
Dzień pięćset siedemdziesiąty szósty – 21.04.2020
Szybki dziś dzień, choć bardzo trudny. Wyjątkowo dziś nastroje minorowe. Mamy dosyć kwarantanny i buntujemy się. Jakby tego było mało zepsuł się Krzyśka komputer. Trzeb szukać pomocy u specjalisty. Niestety… Argentynka ma dziś urodziny, więc cała ekipa hiszpańsko – argentyńska od rana działa kulinarnie i dekoracyjnie, wieczorem wielka impreza.
Dzień pięćset siedemdziesiąty piąty – 20.04.2020
Uff… Dzień jak co dzień, chciałoby się napisać, ale chyba już to wspominaliśmy. Sprężamy się bardzo, żeby robić swoje i to jest chyba jedyna metoda, na przetrwanie izolacji i takiego swoistego odcięcia od realnego świata zewnętrznego.
Dzień pięćset siedemdziesiąty czwarty – 19.04.2020
Chciałoby się napisać, że dziś dzień, jak co dzień, ale nie. Obudził nas deszcz, dosyć solidny. Nasze plandeki nabrały wody, trzeba je oswobadzać z wody, bo jeszcze nie wytrzymają ciężaru wody i pękną, lub urwą się z uwięzi sznurka.
Dzień pięćset siedemdziesiąty trzeci – 18.04.2020
Czasami dzień mija tak szybko, że nawet człowiek nie zdąży się obejrzeć, a już wieczór. Gdybyście mieli zapytać co dziś się wydarzyło, albo jak nam minął dzień to naprawdę nic szczególnego. Rano, utartym już rytmem ćwiczenia, kawa, śniadanie (dojedliśmy chleb, który ostatnio Krzysiek upiekł), potem jakieś czynności ogólno sprzątające, zamiecenie liści z piachu przy aucie, żeby trochę czyściej było.
Dzień pięćset siedemdziesiąty drugi – 17.04.2020
Wczoraj przeczytałem gdzieś informacje tym ile jest osób zakażonych, a ile wyzdrowiało w statystykach w Kolumbii z powodu wirusa. Według tej tabelki wygląda na to, że zwiększa się na korzyść ilość wyzdrowiałych osób. Oczywiście według tych danych są też ofiary, jednak tendencja wydaje się być dla nas korzystna.
