Dzień pięćset trzydziesty pierwszy – 07. 03.2020
Ranek gorący. Budzimy się nieco spoceni, zresztą noc nie należała do przespanych w całości. Jedziemy. Dziś dzień drogi. Wcześniej jednak na chwilę taplamy się w basenie, pijemy kawę, jemy parówki. Od jakiegoś czasu trochę nas wkurzają opłaty drogowe…, ale nie ma wyjścia.
Dzień pięćset trzydziesty – 06. 03.2020
Wyjeżdżamy dziś z Medellin. Mogłoby się wydawać, że krótko tu zabawiliśmy, ale dla nas było to i tak długo, jeśli chodzi o duże miasta, a Medellin przecież ma ponad 8 milionów mieszkańców. Żegnamy się z Mariuszem dziękując pięknie za gościnę.
Dzień pięćset dwudziesty dziewiąty – 05. 03.2020
Dzień dzień bardzo intensywny i bogaty w wydarzenia. Jan to nie przypisany do jednego miejsca misjonarz, dlatego wykorzystujemy jego czas wolny i namawiamy go na wycieczkę do kultowych miejsc w Medellin. Najpierw, niejako po branży ruszamy na cmentarz…, ale nie byle jaki, bo to miejsce gdzie pochowany jest największy gangster Pablo Escobar.
Dzień pięćset dwudziesty ósmy – 04. 03.2020
Dzisiejszy dzień zaczął się trochę wcześniej niż zwykle. A właściwie nawet nie wcześniej, a bardziej intensywnie. Jeszcze wczoraj ustaliliśmy z Mariuszem, że zostajemy „zabrani” na wycieczkę jakieś 70 km na północ do Medellin do Santa Fe de Antioquia.
Dzień pięćset dwudziesty siódmy – 03. 03.2020
Dziś mamy dzień wolny :). To znaczy nie zawracamy za bardzo głowy naszemu gospodarzowi. Spotykamy się jednak podczas posiłków, rano i trochę po południu na wspólny obiad. Poza tym ponownie obchodzimy najbliższą okolicę, poznając ją jeszcze bardziej.
Dzień pięćset dwudziesty szósty – 02. 03.2020
Dziś czas na zwiedzanie Medellin, ale najpierw śniadanie na plebanii, wspólnie z Mariuszem. Potem trochę poruszamy się po mieście. Początkowo naziemnym metrem, a następnie oglądamy miasto z kolejki linowej. Kolejnym punktem jest wizyta w Pueblito Paisa, czyli jednym z najwyższych punktów widokowych w samym centrum miasta.
Dzień pięćset dwudziesty piąty – 01. 03.2020
Dzień długi i wyczerpujący. Finalnie jednak dojechaliśmy do Medellin i jesteśmy z tego powodu bardzo szczęśliwi… Ale po kolei. Ranek jak zwykle zaczął się szybko, bo po szóstej. Po porannej kawie pojechaliśmy w kierunku Peñol.
Dzień pięćset dwudziesty czwarty – 29. 02.2020
Noc spędzamy całkiem miło, jest chłodno i wilgotno. Dookoła mgły i trochę kropel deszczu. Tuż po 6.00 przyjeżdża na miejsce naszego obozowiska dwóch panów i rozstawia majdan z sokami. Dziś sobota, to najlepszy dzień na powitanie rowerzystów świeżym sokiem z pomarańczy, albo kawą, zwaną tutaj tinto.
Dzień pięćset dwudziesty trzeci – 28. 02.2020
Ranek chłodny. Od jakiegoś czasu to się zdarza, bo zmieniamy często wysokości. Po wczorajszych deszczowych chmurach nie zostało za wiele śladu. Poranne słońce delikatnie przegrzewa, jemy śniadanie tu gdzie spaliśmy, jajka na twardo, awokado i takie tam Przejeżdżające ciężarówki trochę zaburzają harmonię natury, bo miejsce znaleźliśmy wczoraj całkiem ładne.
Dzień pięćset dwudziesty drugi – 27. 02.2020
Dzień zaczął się od nieśmiałych hałasów budowlańców dróg. Nie jemy śniadania przy kapliczce z Maryjką, tu gdzie się wczoraj ustawiliśmy, tylko ruszamy dalej, bo jednak gęstość robót nie sprzyja spokojnemu przyrządzeniu i zjedzeniu śniadania.
