Dzień osiemdziesiąty 12.12.2018
Odpoczywamy. Chociaż nie całkiem… Okazało się że Padre Pasual w ostatnią sobotę niefortunnie stanął na nogę i złamał ją wzdłuż. Zgrywał chojraka przez parę dni, ale dziś to już naprawdę i boli i noga napuchnięta i zsiniała. Musimy jechać do szpitala.
Dzień siedemdziesiąty dziewiąty 11.12.2018
Wodospady Iguazu. Jedno z najpiękniejszych miejsc jakie widzieliśmy . Noc za to nie była najciekawsza, bo położyliśmy się w okolicach północy, wentylatory chodziły jak szalone, ale tylko hałas robiły i ruszały nieco powietrzem, spać się nie dało, ale jakoś na trzy godziny pokomarowaliśmy.
Dzień siedemdziesiąty ósmy 10.12.2018
No, nadszedł w końcu ten dzień. Ponad 10 dni od planowanego wstępnie terminu, jedziemy dziś do wodospadów Iguazu. Finalne zwiedzanie zaplanowane jest na jutro rano, ale dziś, skoro świt, o 9 rano wyruszamy w kierunku Puerto Iguazu.
Dzień siedemdziesiąty siódmy 09.12.2018
Na niedzielę zaplanowaliśmy dużo pracy. Wysyłanie maili, przygotowywanie postów, obrabianie zdjęć, tworzenie filmów. Jednym słowem – harówka. Obiadu nie trzeba przygotowywać, mięsa kilogramy są od wczoraj. Po południu lody. Brzmi jak plan…
Dzień siedemdziesiąty szósty 08.12.2018
Rano trzeba było wcześnie wstać. Wczoraj zobaczyliśmy naprawdę dużo. Kilkanaście ludzi uwijało się jak w ukropie. Mężczyźni przygotowywali mięso. Wołowinę cięli na kawałki, tak zwane costillo, czyli kawałki mięsa z kośćmi nadziewali na specjalnie przygotowane kije. Wieprzowinę, podobni.
Dzień siedemdziesiąty piąty 07.12.2018
Dziś dzień sprzątania auta po wczorajszej eskapadzie. Wszystko czerwone w środku. Materace trzeba wyprać.. poszewki na poduszki wyprać, koc wyprać. Wszystkie szafki wysprzątać.
Po prostu dramat. Na koniec całe auto zostaje wyszczotkowane i umyte. Już dawno nie mieliśmy takiej czystości zewsząd.
Dzień siedemdziesiąty czwarty 06.12.2018
Dziś w planie wodospady Mocona. Wyruszamy skoro świt, po dziewiątej Rano Krzysiek robi śniadanie, jajecznicę. Jajka tu są od kur, nie ze sklepu. Co sobotę wierna pani przynosi woreczek jaj i po żółtku można poznać, że to po pierwsze świeże zbiory, po drugie, że kury biegają luzem, skubią trawkę, a nie są hodowane w kurzych fermach, bez miejsca na nic, nie mówiąc o swobodnym wybiegu.
Dzień siedemdziesiąty trzeci 05.12.2018
Ponieważ człowiek tak bardzo tęskni za podróżowaniem, Krzysztof zdecydował zabrać mnie dziś na krótką wycieczkę do Sao Miguel de Oeste w Brazylii.
Nieznacznie pomyliliśmy drogi i zdecydowanie za daleko pojechaliśmy droga nr 14. W momencie kiedy skończył się asfalt, zadecydowaliśmy jednak zawrócić z drogi i poszukać alternatywnej drogi (tej którą mieliśmy od początku jechać).
Dzień siedemdziesiąty drugi 04.12.2018
Dziś dzień rosołu (mąż postanowił leczyć mnie rosołem) i kotletów mielonych (też podobno na zdrowie). Dzień mija leniwie. Noga lepiej, dużo leżę i odpoczywam, ale wieczorem zrobiłam pierwsze harmonijkowe ćwiczenia od dawna. Nie ma ani weny do ćwiczeń, ani miejsca, ani sposobności.
Dzień siedemdziesiąty pierwszy 03.12.2018
Rano pojechaliśmy do szpitala na zdjęcie szwów. Znaleźliśmy (przypadkiem) chirurga. Młody , przystojny. Co najważniejsze wydawał sie kompetentny. Zdjął szwy, zobaczył, że rana się nieznacznie jakość tak babrze (czytaj, nie goi tak jak trzeba) zaordynował więc kolejny antybiotyk i zastrzyk przeciw tężcowi.
