Dzień sto czterdziesty czwarty 14.02.2019
Poźnym popołudniem dojeżdżamy do Lago Puelo. Korzystamy z zaproszenia Mariusza i przemieszczając się ciągle do przodu, będziemy znowu mieli do dyspozycji łóżka, łazienkę, ciepłą wodę i kuchnię. Życie ma sens. Co prawda nocleg wczoraj nad rzeką naprawdę był sympatyczny.
Dzień sto czterdziesty trzeci 13.02.2019
Wyjeżdżamy z Esaquel. Po czternastu dniach… Wylewne pożegnanie nie ułatwiało nam decyzji o wyjeździe, pomimo, że przekładaliśmy nasz wyjazd z dnia na dzień, zew przygody nas wezwał. Dziękujemy za możliwość odpoczęcia i zebrania sił.
Dziś odwiedzamy Park Narodowy Los Alerces.
Dzień sto czterdziesty drugi 12.02.2019
wydaje się, że to ostatni dzień w Esquel, chociaż nauczyliśmy się już nie mówić „nigdy”. Być może tu wrócimy, być może się spotkamy gdzieś indziej. Nie zmienia to faktu, że czas spędzony w Esquel u Redemptorystów był dla nas bardzo owocny, budujący i pozwalający zrewidować swoje spojrzenia.
Dzień sto czterdziesty pierwszy 11.02.2019
Wchodzimy na wulkan Nahuel Pan. To jest dopiero wyzwanie. Po pierwsze dlatego, że dziś poniedziałek. Wolny dzień. Dla naszych gospodarzy. To oznacza, że wczorajsze nocne Polaków rozmowy przeciągnęły się prawie w nieskończoność. A plan na dzisiaj był bardzo ambitny – wdrapać się na Nahuel Pan.
Dzień sto czterdziesty 10.02.2019
Niedziela ma sens, zwłaszcza jeżeli jest rosół i mielone. MIasto trochę jak wymarłe, nic sie nie dzieje. Jak każde małe miasto, gdy jest niedziela, w miarę ciepło. Handel nie kwitnie, wręcz umiera, czynne tylko niektóre sklepy, których my prawie nie zauważamy…
Dzień sto trzydziesty dziewiąty 09.02.2019
Sobota leniwa, sklejamy kolejny film, tym razem z Buenos Aires.. Dużo już nie zostanie, także wszystko idzie do przodu.
W Argentynie jest dużo brujerii. Co to oznacza? Że ludzie ślepo wierzą wróżkom, czarownikom, szamanom ( o ile jeszcze takich znajdziecie).
Dzień sto trzydziesty ósmy 08.02.2019
Dziś duże wyzwanie. Wspólnie z Jackiem wchodzimy na cerro21 (na górę zwaną 21). Oczywiście nie wchodzimy na sam szczyt, bo to ponad 1400 m n.p.m, ale jesteśmy u podnóża szczytu. Pokonujemy przełęcz Los Banditos i Los Guanacos i cały czas świetnie sobie dajemy radę.
Dzień sto trzydziesty siódmy 07.02.2019
Spokój cisza. Dużo pracy. Obiad z biskupem. Ogórkowa. Ale nowa.. Film z Paragwaju prawie gotowy. Krzysiek robi jabłecznik. Pyszny
Dzień sto trzydziesty szósty 06.02.2019
Spokój cisza dużo pracy. Obiad z biskupem.. Ogórkowa. Pierwsza klasa.. Jacek powinien zostać kucharzem, nie księdzem. Ale cóż, podobno od powołania nie uciekniesz. Wieczorem krótki spacer na mieście.
Dzień sto trzydziesty piąty 05.02.2019
Jak jesteśmy w jednym miejscu prze wiele dni i zajmujemy się tylko pracą (uzupełnianiem artykułów , sklejaniem filmów i tak dalej) to niewiele chce się pisać, zwłaszcza o tym, że na obiad grzybowa, a wczoraj były kopytka, a do tego wszystkiego jeszcze na kolację będzie tatar… Mięso na tatara to lomo (lomito).
