Ranek obudził nas piękną pogodą. Co prawda widać ją dopiero wówczas jak wyjdziemy z kabiny, bo przecież nie mamy okna, czym się trochę napawamy rano, bo dzienne światło nas nie budzi. Ale jak wyszliśmy na pokład, tuż przed śniadaniem mogliśmy zobaczyć, jak wstaje piękne słońce.
Pierwsza noc ponownie na statku. Szybko przypomnieliśmy sobie tryb życia jaki pamiętamy z powrotu z pierwszej wyprawy. Układ pomieszczeń na pokładzie Grande Africa, którym płyniemy jest prawie identyczny jak na Grande Amburgo. Zostaliśmy mimochodem trochę ekspertami od rejsów Grimaldim dla pozostałych pasażerów, którzy płyną pierwszy raz 🙂
Podobno awaria na statku jest trochę poważniejsza i dalej stoimy w porcie.
Dziś był bardzo emocjonujący dzień. Udało nam się wreszcie zaokrętować. Tuż przed 9.00 wyjechaliśmy z domu Sławka i Grażyny. Ja już od 5.00 nie mogłam spać. Coś mi nie dawało spokoju. Nawet miałam taki sen, że kapitan przeniósł nas do apartamentu, tuż obok swojej kabiny.
Ostatni dzień na lądzie i w domu (gościnnie w Hamburgu) przed miesięcznym rejsem przez Atlantyk. Jakoś tak przestawiliśmy się z czasem i wstajemy trochę po 8 godzinie. Pogoda nie zachęca do wychodzenia na dwór. Właściwie od naszego przyjazdu tu był tylko jeden dzień słoneczny.
Zaraz po śniadaniu idziemy na miasto. Wieje dosyć mocno, jednak „argumenty” żony nie pozostawiają mi wyboru. Zbieram się i robimy trzygodzinne kółko zaliczając Ratusz w Hamburgu. Hamburg oczami piechura dziś wyjątkowo spokojny. Jest święto Jedności Niemiec. Otwarte są tylko knajpki i kebaby 🙂 Mijamy trochę bezdomnych osób, sporo kamienic i zaułków pokrytych grafikami i mnóstwo liści leżących już na chodnikach.
Wstajemy późno, na zegarze około 9. Rybki w akwarium już szaleją. Oświetlenie włącza się im automatycznie i urządzają gonitwę w swoim świecie 🙂
Trochę deprymujące jest to czekanie na statek… Wczoraj wieczorem dostaliśmy wiadomość, że ma on jeden dzień opóźnienia… Uzbrajamy się więc w cierpliwość i czekamy…
Dziś dzień deszczu i wilgoci. Rano pieczemy drugie już w Hamburgu ciasto drożdżowe ze śliwkami, z wczorajszego rosołu robimy pomidorówkę (czerwona zupa dla Kuby, ale już i tak jest zbyt duży, żeby to kupić, wiec i tak nie je.
Rozkoszujemy się każdą chwilą spędzoną ze Sławkiem i Grażyną :). Leniuchujemy i rozmawiamy. Najbardziej o polityce 🙂 A jak sami wiecie polityka to dla Polaków temat bardzo emocjonujący, więc jest o czym gadać 🙂
Pomimo, że jesteśmy już prawie jedna nogą na statku i wyprawa trwa, to niedziela ma swoje prawa… i rosół musi być 😉
Wczesnym popołudniem wybieramy się jeszcze na miasto.
Fajnie obudzić się rano w łóżku i mieć pod ręką łazienkę 🙂 Czy oby na pewno chcemy pozbyć się tych luksusów na kolejnych wiele miesięcy wyprawy? Czy dobrze to przemyśleliśmy? I czy jesteśmy świadomi tego co nas czeka…?
Uff, rano zimno, szyby w samochodzie zarosiałe, ale ciągle to powtarzam, ze nie ma nic przyjemniejszego niż obudzić się rano, podnieść lekko zasłonkę i widzisz zielone tło lasu, które pozwala Ci spokojnie zaczerpnąć oddechu. A Ty wiesz, że jesteś na wyprawie i wszystko zależy od Ciebie, od nikogo więcej.
