Rano poranek niezwykle urokliwy. Staliśmy na leśnym parkingu i tylko kawałek wystarczyło przejść by być na plaży, którą zresztą pomiędzy wielkimi sosnami wyraźnie było widać. Ba, nawet morze było widać. Spacer z wczoraj został przełożony na dziś, wielka burza zażegnana, można jechać dalej.
Prawie cały dzień spędziliśmy na nie wiadomo czym. Rano spacer po plaży, późno wstaliśmy, bo w nocy było chłodno, potem webasto się włączyło i grzało niemiłosiernie, o 8.00 przyszedł prawie świt… i mnie przebudził. Śniadanko w nagrzanym aucie smakowało wyśmienicie…
Do południa czas zmitrężyliśmy na niewiele wnoszące, ale jakże ważne czynności.
No to się rozpoczął 🙂 Drugi dzień możemy spokojnie uznać za otwarty piękne niebieskie niebo w Szczecinku. Śniadanie jemy w klasztorze, żegnamy się z naszym gospodarzem, który życzy nam szczęśliwej podróży. Poranek jest chłodny, wręcz zimny. Sześć stopni.
A wiec stało się. Jesteśmy już w podróży. To początek naszej wyprawy, pierwszy dzień. Ranek zaczął się prawie spokojnie… Emocjonujące pożegnanie z mamą było do przewidzenia, ale nie było rady, trzeba było ruszać w drogę… Krzysiek:
„Obiecuję, że będę opiekował się i dbał o żonę w podróży… 😉 „
Wieczór, bo zacznę od wieczora zakończył się bardzo miłym akcentem.
Temat zamontowania dodatkowych poduszek powietrznych w tylnym zawieszeniu kiedyś już rozważaliśmy. Jednak na dłuższy czas ucichł w natłoku innych spraw i dopiero ostatnio okazało się, że będzie to najlepsze rozwiązanie. Powody?
Długość i skala przygotowań do kolejnego wyjazdu, już dawno przerosła nasze wyobrażenia i wystawiła naszą cierpliwość na wielką próbę…
Czasem sam się zastanawiam po co tyle zachodu i wysiłku 😉 Od ponad 3 lat jak osły z klapkami na oczach działamy tylko w jednym kierunku.
Po wielu przemyśleniach i przeliczeniu bilansu energii elektrycznej w naszej wyprawówce, doszliśmy do wniosku, że panel solarny jest niezbędny. Z uwagi na ograniczone miejsce na dachu, udało nam się tam zmieścić 100W panel. W skład układu wchodzą:
Mieliśmy mały dylemat gdzie umieścić regulator, aby mieć go w zasięgu wzroku i którędy przepuścić kable przez dach.
Bagażnik dachowy co prawda mamy już od dłuższego czasu. Jeszcze w zeszłym roku zakupiliśmy oryginalny G4 Challenge. Z biegiem czasu i zmianą naszych potrzeb musieliśmy pomyśleć jednak o jego zmodyfikowaniu. Dokładnie zaś o zbudowaniu na nim platformy z jakiegoś materiału, żeby mieć możliwość zamocowania na nim dodatkowych skrzyń, koła zapasowego, skrzynki na kanistry i dodatkowo mieć miejsce na kolejne nie przewidziane bagaże…
Kluczowym elementem podczas planowania prac jest właściwe zmotywowanie drużyny, która to „drużyna” wykona większość ciężkich prac za nas 🙂
Wiercenie otworów żeby po pierwsze trochę odciążyć konstrukcję, po drugie uzyskać punkty zaczepienia do ewentualnych pasów transportowych.
Powszechnie wiadomo, że w dalekich wyjazdach ilość posiadanego paliwa jest bardzo ważna. Szczególnie jeśli są to wyjazdy w odległe i słabo zaludnione miejsca na ziemi. Defender spala około 11 – 12L/100 km. Co prawda z dotychczasowych wyliczeń wyszło nam, że zużycie paliwa naszego egzemplarza oscyluje w okolicach 10L/100 km.
Czy to słońce czy deszcz, człowiek zawsze chce mieć odrobinę komfortu w podróży. Podpatrując zatem rozwiązania komercyjne i te wykonane samodzielnie przez użytkowników aut terenowych, postanowiliśmy popełnić kolejny element wyposażenia. Sumą przeróżnych podpatrzonych w necie konstrukcji są nasze daszki nad tylnymi drzwiami i lewym bokiem auta.
