Zbliżamy się do Rio de Janeiro. Do brzegu mamy około 70 kilometrów, ale ponieważ płyniemy ciągle wzdłuż wybrzeża nic nie widać. Stolicy Brazylii nie zobaczymy. Dziś już trochę pracujemy nad filmem z przejazdu w Hamburgu do portu, trochę wybieramy zdjęcia do wysłania.
Przez Atlantyk – dwudziesty czwarty dzień wyprawy
Uff. Drugi tuzin dni w podróży za nami. Dziś jeden z bardziej leniwych dni, chociaż z drugiej strony dużo zrobiliśmy. Zrobiliśmy kilka zdjęć, chociaż była straszliwa patelnia na górnym pokładzie. Poprzekładaliśmy trochę rzeczy z jednej sakwy do drugiej (że niby trochę uporządkowaliśmy).
Przez Atlantyk – dwudziesty trzeci dzień wyprawy
No to witamy w Nowym Roku. Na statku wszyscy są w pracy, więc ani wczoraj ani dzisiaj nie ma specjalnych okazji, by załoga mogła świętować. W zasadzie dzisiaj tylko śniadanie było normalne, czyli kaweczka, słodka bułeczka z dżemem.
Ale za to obiad – opóźniony.
Przez Atlantyk – dwudziesty drugi dzień wyprawy
Przez Atlantyk – dwudziesty pierwszy dzień wyprawy
Dziś ponownie pobudkę mieliśmy o godzinę później. Wczoraj kapitan ogłosił ponowną korektę obowiązującego czasu. Pomimo powolnego tempa jego zmiany nasz organizm dalej funkcjonuje jeszcze w starym rytmie. Nie jest to jakiś wielki dyskomfort, ale pobudki nie wydają się już takie wczesne.
Przez Atlantyk – dwudziesty dzień wyprawy
Od wypłynięcia z Dakaru mamy cały czas ładną pogodę. Co prawda dziś w nocy był spory deszcz, bo cały pokład jest mokry, a nawet spore kałuże się zebrały w zagłębieniach. Jednakże od rana było ładnie, morze leciutko tylko pofałdowane delikatnym wiaterkiem.
Przez Atlantyk – dziewiętnasty dzień wyprawy
Pobudka była dziś dosyć przyjemna, z powodu wczorajszego przesunięcia czas, ponownie o godzinę wstecz. Wstajemy sprawnie, a nawet chwilkę przed czasem i wpół do ósmej jesteśmy w jadalni. Pochłaniamy jogurt, dżem i bułeczki. Zmuszam się do jednej, pomimo, że są pachnące jest dla mnie za wcześnie na posiłek.
Przez Atlantyk – osiemnasty dzień wyprawy
O trzeciej w nocy statkiem zaczyna bujać. To niechybny znak, że Afryka zostaje w tyle za nami. Żegnajcie Afrykańczycy i niekupione pamiątki z cyklu maski, figurki, magnesy i koszulki z napisem Senegal (Łukasz może nie będzie niepocieszony…).
W normalnym tempie: 28 – 30 km na godzinę – wypływamy z portu.
Przez Atlantyk – siedemnasty dzień wyprawy
A było to tak: Śpię, śpię, nagle jakiś pająk po mnie zaczyna chodzić. Ale jakiś taki wielki jest, włochaty jakby… Ciągnie mnie i szarpie…? Sen to jeszcze, czy już się obudziłem? Czuję rękę na sobie i słyszę w końcu głos:
– Krzyśku, Krzyśku wstawaj !
Przez Atlantyk – szesnasty dzień wyprawy
Dzisiejszy ranek rozpoczął się później niż zwykle. Śniadanie zostało przesunięte na godzinę 8,30. Tradycyjnie włosko – kawa, herbata i słodkie bułki.
Po śniadaniowy czas spędziliśmy w kabinie, robiąc nasze językowe lekcje, przygotowując materiały do strony, którą mamy nadzieję uzupełnić w Dakarze.
