222 dzień wyprawy

Opuszczamy San Francisco. Udajemy się do Nevady a naszym celem jest Reno, a potem Wirginia City, dobrze zachowane miasteczko/osada z czasów gorączki złota. Ale póki co wyjeżdżamy z San Francisco, zostawiamy za sobą wysokie wieżowce, drapacze chmur, przez most Oakland przejeżdżamy przez zatokę, wjeżdżamy na kontynent do Oakland.

221 dzień wyprawy

Spaliśmy długo (co poniektórzy…) i dopiero o 12 wyszliśmy z naszego hostelu. Nie przeszkodziło nam to oczywiście schodzić nóg setnie… Ale to normalne w takich sytuacjach. Do zobaczenia jest tak dużo że nie ma czasu na odpoczynek… Zostawiamy Defendera na parkingu hotelowym, tuż obok drzwi wejściowych do naszego pokoju.

220 dzień wyprawy

San Francisco. Noc spokojna, pomimo pewnych obaw, że ktoś przyjedzie i poproszą nas o opuszczenie miejscówki. W niektórych miastach i miejscach nie można na noc parkować, ot tak po prostu. Rano w miarę szybko zmieniamy miejsce postoju, aby być bliżej toalet w portowej marinie.

219 dzień wyprawy

Poranny widok zrekompensował nam stres z wyborem wczoraj wieczorem miejscówki na noc. Staliśmy dosłownie na krawędzi urwiska. Metr od naszego koła zaczynało się zbocze góry, a przed nami widok na wiele kilometrów na lagunę i Pacyfik. Pomimo stania tuż przy drodze, noc była bardzo cicha.

218 dzień wyprawy

Zdecydowaliśmy że dziś wstajemy szybko i szybko się zbieramy do drogi. Zajmuje nam to godzinę, bo jednak kawę i  śniadanie trzeba rano ogarnąć. Jedziemy cały czas bocznymi drogami jadąc w kierunku Point Reyes, National Seashore. Czyli w terenach jurysdykcji Parków Narodowych.

217 dzień wyprawy

Jeden dzień dłużej przy Redding spowodowany jest tym, że Łukasz korzystając z okazji zamówił sobie jakieś amerykańskie noże (też do Amazon Locker). Niestety przyjdą  później i musimy czekać. Mamy nadzieję, że jutro będzie jego przesyłka . Tymczasem jedziemy znowu do  Parku Whiskeytown, tym razem do plaży Brendy Creek i tam spedzamy dzień.

216 dzień wyprawy

Droga 299 to jedna z ładniejszych dróg, widokowo, jakimi ostatnio jechaliśmy. Cały czas w kanionie wzdłuż rzeki Trinity. Naprawdę pięknie. Góry dookoła i  dosyć wysoko.. Spaliśmy gdzieś na poboczu, na starej drodze, a raczej jej fragmentach i tego co z niej zostało po przebudowie.

215 dzień wyprawy

Spanie w dzikich miejscach czasem przynosi niespodzianki. Po pierwsze zgodnie z prognozami, chmury się rozwiały, zostały tylko niewielkie strzępy.  Po drugie, z miejsca gdzie jesteśmy wypłasza nas staruszek z psem. Nie ma miejsca na poranną toaletę. Podjeżdżamy więc około 10 km dalej, na Rest area, jest toaleta, stoliki.

214 dzień wyprawy

Rano wstaliśmy już prawie w deszczu . Ciemne chmury zbierały się szybko dookoła nas. Miejscówka którą wybraliśmy wczoraj była bardzo spokojna. Jeden samochód tylko minął nas przed zmierzchem, ale schował się w lesie i tyle go widzieliśmy. Podobnie jak my szukaj miejsca na nocleg.

213 dzień wyprawy

Rano zimno jakby była zima, a co najmniej późna jesień. Ale to wszystko dlatego, że jesteśmy dosyć wysoko nad poziomem morza. O 7 rano temperatura w samochodzie osiągnęła aż trzy stopnie Celsjusza. Tak. Zimno. Jak się tylko przebudziłam odpaliłam ogrzewanie postojowe i spokojnie mogliśmy jeszcze trochę poleżeć.