Dzień sześćset dwudziesty drugi – 06.06.2020
Czas leci tu szybko, choć wydaje się że dni wloką się jeden za drugim. W ciągu dnia wydaje się, że mamy tyle czasu, że ciągle brak perspektyw. Czasem jesteśmy przybici i wkurzeni. Powoduje to powiedzmy, że pewną ilość konfliktów.
Dzień sześćset dwudziesty pierwszy – 05.06.2020
Jedne z moich ulubionych owoców tutaj, (poza melonami, papayą, ananasami, małymi mango, arbuzami) to na pewno uchuva. Małe żółte prawie pomarańczowe kuleczki, o średnicy około 4 cm. ukryte w szarej otulince z jakby liści, a raczej już wyschniętych ich pozostałości.
Dzień sześćset dwudziesty – 04.06.2020
Dziś przedłużyliśmy umowę wynajmu na kolejny miesiąc. Przyszedł Alvaro Jose i wręczył nam umowę, a my mu milion osiemset tysięcy kolumbijskich peso. Niestety kurs dolara spada, więc wyjdzie nam trochę drożej niż w ubiegłym miesiącu, ale i tak wyjścia nie ma.
Dzień sześćset dziewiętnasty – 03.06.2020
Dziś środa, a póki co jak wiadomo, środa to nasz dzień na „wielkie wyjście na miasto” i niestety jak do tej pory nie nadużywamy tego „przywileju” za bardzo i wychodzimy właśnie tylko w środy raczej. Mamy odpowiednie cyferki w paszporcie na końcu numeru, wiec wchodzimy do wielkopowierzchniowych sklepów bez problemu.
Dzień sześćset osiemnasty – 02.06.2020
Dni mijają jeden za drugim. To najlepsze co może być, każdy kolejny poranek przybliża nas do wyjazdu stąd, do końca izolacji prewencyjnej w Kolumbii i być może w innych krajach Ameryki. Każdego dnia robimy nowe plany, rozpatrujemy nowe wersje i warianty działania, nowe możliwości (których na razie nie ma w ogóle).
Dzień sześćset siedemnasty – 01.06.2020
Ostatnio w jednym z magazynów psychologiczno – lifestylowych przeczytałam wywiad z psychologiem (on-line oczywiście), że pandemia nam coś zabrała. A to wolność, a to porządek świata, a to optymizm, albo jeszcze coś tam. Że jesteśmy w żałobie za utraconą stabilizacją.
Dzień sześćset szesnasty – 31.05.2020
Cała noc padało. Może nie jakoś bardzo mocno, ale nawet rano jeszcze popaduje. Ulice i dach spływają wodą. Niebo całe mocno zachmurzone, a na horyzoncie nad morzem doskonale widocznym z naszego mieszkania ciemno brunatne chmury zlewają się z liną wody.
Dzień sześćset piętnasty- 30.05.2020
Uff ! Dzisiaj jakoś tak mimochodem wyszło, że zrobił się bardzo pracowity dzień. Nie żebym kopał łopatą jakieś rowy ;), albo zagonił żonę do jakiejś ciężkiej pracy… Nic z tych rzeczy. Raczej jakiś wewnętrzny przymus skłonił nas do zajęcia się czymś pożytecznym.
Dzień sześćset czternasty- 29.05.2020
Dziś znowu pracowity dzień. Powoli wchodzimy w rytm pracy. Pojawiają się jakieś nowe, niewielkie (a nawet malutkie) zlecenia na pisanie tekstów, także coś tam działamy. Popołudnia mijają szybko, ranki jeszcze szybciej. Nie wiemy co się dzieje, ale każdego dnia, zwłaszcza wieczorem, mamy wrażenie, że czas zasuwa jak szalony, jak dziki.
Dzień sześćset trzynasty – 28.05.2020
Dziś zacznę od tego, że pierwszy raz w ciągu naszego pobytu w Santa Marta spadł deszcz. I to nie taki zwykły deszcz, tylko jak przystało na prawdziwe tropiki ogromna, totalna ulewa. Wystarczyło kilkanaście minut od kiedy z nieba spadły pierwsze krople, żeby widoczność spadła do kilkudziesięciu metrów.
