Dzień sto osiemdziesiąty pierwszy 23.03.2019
Dziś pierwsze prawdziwe próby pobierania materiału genetycznego z krzaka ziemniaków do badań, na duże odległości. Estancja Las Chacras ma ponad 14 tysięcy hektarów. Dużo. Bez samochodu nie da się tutaj poruszać. A dron ma służyć właśnie do tego, aby móc pobierać codziennie fragment rośliny.
Dzień sto osiemdziesiąty 22.03.2019
Dziś dzień bardzo sympatyczny i interesujący. Razem z Guillermo objeżdżamy estancję, jedziemy zobaczyć centralne ujecie wody (nieco się zepsuło i słabo działa) później oglądamy pola ziemniaków, po obiedzie słuchamy całej historii uprawy ziemniaków w Malargue. To wszystko dosyć interesujące.
Dzień sto siedemdziesiąty dziewiąty 21.03.2019
Dziś trochę pracujemy w szklarni. Wyrywamy wszystkie już przekwitłe i przesuszone krzaki ziemniaków i wynosimy je na zewnątrz. Do dwóch worków zbieramy po 110 sztuk… to ziemniaki do badania, a reszta po pomyślnych próbach będzie służyć jako następny materiał do sadzenia, aby powiększyć ilość zbiorów.
Dzień sto siedemdziesiąty ósmy 20.03.2019
Dzień jak co dzień. Rano trochę sprzątanie, później pieczenie ciasta, na obiad asado, które przygotowali tutejsi pracownicy. Sjesta. Wieczorem przyjechał wreszcie Guillermo. Mogliśmy się poznać bliżej, porozmawiać o różnych sprawach, polityce, szkolnictwie, zwyczajach, jedzeniu. Różnie, jak to zwykle bywa
Dzień sto siedemdziesiąty siódmy 19.03.2019
Słońce, cisza spokój. No, z tym spokojem to bym przesadziła, bo jeżdżą traktory, przyjechała właśnie ciężarówka. Będą pakować chyba czosnek i marchew w workach do sprzedaży. Wstaliśmy dziś stosunkowo wcześnie, bo już o 8.00 ale naszego gospodarza – Carlosa nie było, przyjechał trochę później, gdy byliśmy w trakcie śniadania.
Dzień sto siedemdziesiąty szósty 18.03.2019
Jesteśmy na campie, na farmie. Estancia Las Chacras, co w wolnym tłumaczeniu oznacza pola. I rzeczywiście pól jest wiele, bo i cała estancja jest ogromna jak na nasze rozumienie takiego gospodarstwa wiejskiego. Całość zajmuje 140 tysięcy hektarów.
Dzień sto siedemdziesiąty piąty 17.03.2019
Ostatni dzień na campingu jutro jedziemy do Guilermo, który 30 kilometrów od Malarque prowadzi swoją farmę, swoje campo. Wczoraj wieczorem przyjechali Czesi. Pierwsi Czesi, których spotkaliśmy podczas naszych wojaży w Ameryce Południowej – Adam i Andrea.
Dzień sto siedemdziesiąty czwarty 16.03.2019
Dziś sobota, ponieważ już długo jesteśmy na campingu, sobota zrobiła się dniem zakupów i gotowania. Znaleźliśmy fantastycznie zaopatrzony sklep warzywno- owocowy, po prostu raj na kilkuset metrach kwadratowych. Potem gotujemy. Najpierw zupa fasolowa, późnym popołudniem zabieramy się za pieczenie mięsa.
Dzień sto siedemdziesiąty trzeci 15.03.2019
Po wyczerpujących ostatnich dniach odpoczywamy. Budzę się jakbym był w Afryce. Gorąco. Żona włączyła ogrzewanie postojowe. Za oknem widać wschodzące słońce zapowiadające słoneczny dzień. Przygotowujemy śniadanie, jajecznica, pomidorki, sery. Typowe polskie jedzenie z rana. Anka po drugiej herbatce pakuje się, robimy pamiątkowe zdjęcia i odjeżdża na północ (niektórych gonią terminy… troszkę…).
Dzień sto siedemdziesiąty drugi 14.03.2019
Ogromnie pracowity dzień dzisiaj, podobnie jak wczoraj. Dalszy ciąg montowania systemu wodnego w naszym Defenderze. Finałowy montaż kurka z wodą na ściance defenera. Przyzwyczailiśmy się do bycia w jednym miejscu. Camping w Malarque jest naszym „drugim domem” jesteśmy tu już drugi raz, poprzednio na motocyklach również zatrzymaliśmy się w tym miejscu.
