Dzień sto siedemdziesiąty pierwszy 13.03.2019
Bardzo pracowity dzień dzisiaj. Wczesnym popołudniem zabraliśmy się za rozwiązywanie problemu wodnego w naszym Defenderze. Od dłuższego czasu podczas dzikich campingów przeszkadzało nam brak bieżącej wody. Czasem udało się znaleźć miejsce nad jakąś rzeką, jednak nie zastąpi ona wody lejącej się z kraju.
Dzień sto siedemdziesiąty 12.03.2019
Stanie na campingu ma swoje zalety i przy otwarciu oczu rano człowiek nie myśli, gdzie się schować, by dokonać porannej toalety. Sanitariaty co prawda mocno nadgryzione zębem czasu i nie zachęcają do wejścia, jednak SĄ. Co jest dużym plusem.
Dzień sto sześćdziesiąty dziewiąty 11.03.2019
Pogoda rano aż zachęca do wszystkiego. Jest piękne słońce, bez wiatru, ruszamy na granicę, zaraz po śniadaniu. Nie możemy stać w dziczy, bo kończą nam się zapasy żywności a przecież jeść trzeba. Przejeżdżamy przez piękną doliną w kierunku granicy, obok Laguny del Maule.
Dzień sto sześćdziesiąty ósmy 10.03.2019
Śpimy nad rzeką i zostajemy tu cały dzień. Pogoda wyśmienita, wietrzno, wilgotno, bo stoimy nad wodą, dostęp do rzeki trochę słaby, ale można wytrzymać.
Leżymy długo, prawie do 10.00, potem śniadanie, lekki obiad i podwieczorek.. Nadrabiamy zaległości w porządkowaniu zdjęć, trochę sprzątamy auto, ale głównie odpoczywamy, a każde z nas we własny zakresie próbuje sobie znaleźć najbardziej relaksacyjne zajęcie.
Dzień sto sześćdziesiąty siódmy 09.03.2019
Dziś dzień wypoczynku. No, do 16.00 później zwijamy się z campingu, z bólem serca, ale niestety kończy się dobra campingowa. Co prawda brak prądu jest fatalny, i ogromny kurz, który unosi piach niemal przy każdym kroku, a co dopiero, kiedy na pobliskiej ścieżce przejedzie samochód, powoduje że nie jesteśmy zadowoleni z tego campingu, to jednak prysznic w ciepłej wodzie, za 1000 pesów chilijskich wynagradza wszystko.
Dzień sto sześćdziesiąty piąty 07.03.2019
Rano budzi nas deszcz. Co prawda ten deszcz już w nocy dał o sobie znać i mocno bębnił w blachy samochodu, ale dopiero rano na dobre zorientowaliśmy się że pada. Niby niewielki deszcz, ale każde wyjście na zewnątrz na czas dłuższy niż 5 minut powodował, ze ciuchy były mokre.
Dzień sto sześćdziesiąty czwarty 06.03.2019
Budzimy się po ósmej i śpiesznie zabieramy się z tego dzikiego miejsca, gdzie nocowaliśmy. Jedziemy przez Quillon w stronę głównej drogi nr 5. Przez przypadek w Quillon trafiamy na informację turystyczną i przypadek pokieruje nas do Valle Las Trancas na koniec drogi nr N-55.
Dzień sto sześćdziesiąty trzeci 05.03.2019
Nieśpiesznie jedziemy w kierunku Concepcion. Nie wydaje się, że tam dziś dotrzemy. Cały czas przemieszczamy się wzdłuż wybrzeża Pacyfiku i cieszymy się słońcem i piękną pogodą. Co prawda w nocy było zimno i trzeba było włączać ogrzewanie postojowe, ale w ciągu dnia wypogadza się i wraca ogólne zadowolenie.
Dzień sto sześćdziesiąty drugi 04.03.2019
Dziś dojeżdżamy do Tirua. To niewielkie miasteczko położone nad oceanem. Niewiele w nim jest, oprócz drewnianych domów, kilkunastu sklepów, stacji benzynowej i urokliwej plaży nad oceanem, przedzielonej wejściem do portu rybackiego.
Wcześniej przejeżdżamy jeszcze przez Puerto Saavedra.
Dzień sto sześćdziesiąty pierwszy 03.03.2019
Noc spędzamy na wybrzeżu, z widokiem na bezludną wyspę pingwinów. Rano po prostu śniadanie, później pakujemy się i wyjeżdżamy. Lekki deszczyk towarzyszy nam, Uedy po ostrych zakrętach w górę a później w dół, przebijamy się do maleńkiej miejscowości uczepionej góry, o wdzięcznej nazwie Mississippi.
