Dzień dwudziesty – 13.10.2018
Z każdym dniem robi się coraz cieplej. Równocześnie wraz z przemieszczaniem się statku na południowy zachód wyraźnie widać różnicę w cyklu wschodów i zachodów słońca. Codziennie rano obserwujemy coraz późniejsze rozwidnianie się i jemy śniadania w towarzyszącej nam ciemności na zewnątrz.
Dzień osiemnasty – 11.10.2018
Noc nie należała do najspokojniejszych.
Mniej więcej o drugiej w nocy silniki zaczęły pracować pełną parą i ruszyliśmy w stronę portu. Kiedy wstaliśmy o 7.00 i wyszliśmy na podkład, byliśmy już u brzegu z otwartą rampą, gotowi do załadunku.
Dzień siedemnasty – 10.10.2018
No, stanowczo za dużo jemy. Nie można jeść trzech posiłków dziennie, plus jeszcze tak zwany deserek w ciągu dnia (podżeramy czekoladę albo ptasie mleczko…), a niewiele wydatkować. Nie będę się tu rozpisywać, że mało energii wydatkujemy, bo to może trochę podpadać… Ale taka jest prawda.
Dzień szesnasty – 09.10.2018
Jak to jest mieć urodziny na wyprawie? Całkiem fajnie. Całkiem fajnie. Można sobie poświętować już od rana. Najpierw życzenia od męża… potem, tuż za ścianą, z sąsiedniej kabiny dobiegają mnie dźwięki trąbki. To Harry gra „happy birthday”.
Budzimy się skoro świt. Wydaje się że jest zdecydowanie większy hałas niż na poprzednim statku którym płynęliśmy wcześniej. Wszystko jakby bardziej skrzypi, hałasuje, wibracje są odczuwalne trzy razy bardziej. Ale może tak się tylko wydaje. „To stary statek” – mówi Krzysiek.
Ranek obudził nas piękną pogodą. Co prawda widać ją dopiero wówczas jak wyjdziemy z kabiny, bo przecież nie mamy okna, czym się trochę napawamy rano, bo dzienne światło nas nie budzi. Ale jak wyszliśmy na pokład, tuż przed śniadaniem mogliśmy zobaczyć, jak wstaje piękne słońce.
Pierwsza noc ponownie na statku. Szybko przypomnieliśmy sobie tryb życia jaki pamiętamy z powrotu z pierwszej wyprawy. Układ pomieszczeń na pokładzie Grande Africa, którym płyniemy jest prawie identyczny jak na Grande Amburgo. Zostaliśmy mimochodem trochę ekspertami od rejsów Grimaldim dla pozostałych pasażerów, którzy płyną pierwszy raz 🙂
Podobno awaria na statku jest trochę poważniejsza i dalej stoimy w porcie.
Dziś był bardzo emocjonujący dzień. Udało nam się wreszcie zaokrętować. Tuż przed 9.00 wyjechaliśmy z domu Sławka i Grażyny. Ja już od 5.00 nie mogłam spać. Coś mi nie dawało spokoju. Nawet miałam taki sen, że kapitan przeniósł nas do apartamentu, tuż obok swojej kabiny.
Ostatni dzień na lądzie i w domu (gościnnie w Hamburgu) przed miesięcznym rejsem przez Atlantyk. Jakoś tak przestawiliśmy się z czasem i wstajemy trochę po 8 godzinie. Pogoda nie zachęca do wychodzenia na dwór. Właściwie od naszego przyjazdu tu był tylko jeden dzień słoneczny.
Zaraz po śniadaniu idziemy na miasto. Wieje dosyć mocno, jednak „argumenty” żony nie pozostawiają mi wyboru. Zbieram się i robimy trzygodzinne kółko zaliczając Ratusz w Hamburgu. Hamburg oczami piechura dziś wyjątkowo spokojny. Jest święto Jedności Niemiec. Otwarte są tylko knajpki i kebaby 🙂 Mijamy trochę bezdomnych osób, sporo kamienic i zaułków pokrytych grafikami i mnóstwo liści leżących już na chodnikach.
