Dzień trzydziesty pierwszy – 24.10.2018
Jesteśmy na redzie w Vitorii ja na mostku. Bardzo dobre miejsce, żeby znaleźć inspirację do pisania, bo muszę przyznać, że człowiek jest tu tak rozleniwiony, że nic się nie chce. Niby jest czasu pełno, ale mija on tak szybko, że nawet się nie obejrzymy, a już zleciał kolejny dzień.
Dzień trzydziesty – 23.10.2018
Na pokładzie najlepszy jest Harry ze swoją trąbką. Jest to naprawdę nieziemski facet i zawsze możesz liczyć na to, że Cię rozbawi.
Oprócz dwóch szwajcarskich par, na pokładzie jest również małżeństwo z Niemiec Katherina i Rainhold. Nie polubiliśmy się.
Dzień dwudziesty dziewiąty – 22.10.2018
Jest bardzo prawdopodobne że w czwartek będziemy w naszym pierwszym brazylijskim porcie – Vitoria. Dziś poniedziałek, więc praca na statku wre. Po przestawieniu czasu kolejną godzinę do tyłu, dla nas doba znowu się wydłużyła. Ale załoga robi swoje.
Dzień dwudziesty ósmy – 21.10.2018
Każdego dnia ogarniamy się tak samo. Rano wstajemy, jemy śniadanie, potem kawa. Dziś niedziela więc trochę zmiana rytuału. Po południu siedzimy na basenie. Razem z Isabelle, jej mężem Williem i Harrym pluskamy się w wodzie. Jest bardzo gorąco, więc taka woda napompowana z oceanu wydaje się być marzeniem.
Dzień dwudziesty siódmy – 20.10.2018
Sobota zaczęła się jak zwykle dla pasażera na statku nader leniwie. Na śniadanie trzy gorące, lekko spalone tosty, do tego jajecznica, jajko na twardo i trochę żółtego sera. Na koniec domowej roboty dżem truskawkowy. Po wczorajszej imprezie wszystko działa jakby trochę z opóźnieniem.
Dzień dwudziesty szósty – 19.10.2018
Czas nie idzie na statku równym tempem. Mam wrażenie, jakby przyśpieszał tak, że jutro miałoby przyjść wcześniej niż normalnie. W dzisiejszy piątkowy ranek przekroczyliśmy równik.
Absolutnie pewną rzeczą jest chrzest kadetów na statku podczas takiego rejsu.
Dzień dwudziesty piąty – 18.10.2018
Naprawdę chciałabym napisać jak dziś fantastycznie minął czas. Ale to rzeczywiści był taki dzień, w którym za wiele się nie działo. Obserwujemy zatem pasażerów. To dopiero jest ciekawe.. Może trudno nam będzie nawiązać tu przyjaźnie, ale tego nigdy nie wiadomo.
Dzień dwudziesty czwarty – 17.10.2018
Kocham ten stan na statku. Oczywiście jako pasażer. Bo jako Chef Mate, lub inny marynarz z załogi miałabym za dużo pracy… Pomijając już to, że się na tym w ogóle nie znam. Ciepło, oraz to uczucie, że niczego nie trzeba robić (które dość skutecznie podważa mój mąż, bo coś wspomina, że trzeba pisać, że trzeba zdjęcia robić, że filmy i tak dalej…) jest wielkim atutem takiego rejsu jaki właśnie odbywamy.
Dzień dwudziesty trzeci – 16.10.2018
Super dzień. Ranek trochę jak co dzień, śniadanie, ćwiczenia, mycie głowy, suszenie. Lunch. Po jedzeniu wielki dzień. Turniej koszykówki na Grande Africa. Siedem drużyn, każdy z każdym, potem ćwierćfinał, półfinał i Grande finał. Bezkonkurencyjny jest Sergey i Paul.
Dzień dwudziesty drugi – 15.10.2018
Dziś bardzo ekscytujący dzień. Byliśmy zwiedzać statek z pierwszym oficerem Sergeyem. Okazał się być nad wyraz dobrym przewodnikiem. Oglądaliśmy jak to mój mąż mówi serce statku, całe jego wnętrze, bebechy. Zaczęliśmy od mostka kapitańskiego, gdzie jest szereg różnych urządzeń nawigacyjnych ,radary, i takie tam inne.
