Dzień trzysta drugi 22.07.2019
Rano mróz. Mróz na szybach znowu namalował kwiaty… ogrzewanie nie działa, znaczy działa chwilę, potem się wyłącza, na wyświetlaczu pokazując komunikat error (błąd). Oznacza to że możesz nagrzać na chwilę wnętrze auta, a po 5 minutach i tak się wyziębia… wczoraj wieczorem trochę grzaliśmy się kuchenką gazową, ale to troszkę niebezpieczne i ciągle trzeba uważać.
Dzień trzysta pierwszy 21.07.2019
Noc przebiegła koszmarnie. Zimno, dłonie zdrętwiałe, budziłam się co chwila. Sucho w ustach. Krzysiek się przyzwyczaił do wysokości, ale mi ciągle brakowało oddechu. Ciągle nie mamy urządzenia, które reguluje dopływ tlenu na wysokościach w ogrzewaniu postojowym. Wynik jest taki, ze w nocy zimno i zimno, ogrzewanie się wyłącza i nie działa.
Dzień trzysetny 20.07.2019
Można powiedzieć, ze pracowity dzień. Rano uzupełniamy zapasy paliwa, które mamy w dwóch plastikowych kanistrów na dachu. Zmniejszamy ryzyko, ze się przetrą w jakimś niefortunnym miejscu. Zjadamy jajecznicę na śniadanie, już się odzwyczailiśmy od takich warunku, po miesiącu w Tupizie.
Dzień dwieście dziewięćdziesiąty dziewiąty 19.07.2019
Wreszcie nadszedł dzień wyjazdu z Tupizy. Co prawda nie poszło to tak ąłtwo jak myśleliśmy, bo przemili misjonarza usilnie wynajdowali powody, by nas zatrzymać. Kazali sprawdzić auto albo zdrowie. Summa summarum po dwóch dodatkowych kawach ruszamy, żegnani przez O.
Dzień dwieście dziewięćdziesiąty ósmy 18.07.2019
Rano idziemy do dentysty. Testujemy już drugi raz stomatologiczne usługi w Boliwii. Można powiedzieć, ze gabinet dużo gorszy niż w Sucre, a i lekarz wydaje się średnio kompetentny, bo trochę nie wie co się dzieje, pomimo że robi zdjęcie rentgenowskie.
Dzień dwieście dziewięćdziesiąty siódmy 17.07.2019
Dziś od rana jakoś pochmurno. Nie żeby zaraz miało padać, ale słońce często chowa się i trzeba pracować w sweterku. Potem okaże się, że chmury prawdopodobnie sygnalizują opady śniegu wysoko w górach. Tam gdzie ciągle nas korci, żeby pojechać.
Dzień dwieście dziewięćdziesiąty szósty 16.07.2019
Wczorajszy wieczór filmowy pokazał jak niewiele zmieniła się Boliwia. Przynajmniej w naszych oczach. Ale naprawdę obrazy z Tupizy z 1995r, zwłaszcza architektury i okolic miasta nie wiele różnią się od dzisiejszych. Może spowodowane to jest surowością okolicy.
Dzień dwieście dziewięćdziesiąty piąty 15.07.2019
Od rana praca wre. Najpierw dokańczamy wspólnie ściąganie wszystkich rzeczy z bagażnika, a później z Hermanem z trudem ściągamy bagażnik w trójkę. Rozpoczyna się szlifowanie, spawanie i znowu szlifowanie. Potem malowanie. Roboty a roboty. W międzyczasie okazuje się że zabrakło tarcz do szlifierki, a także elektrod, znowu spowolnienie pracy… Potem obiad i znowu do roboty… Bagażnik w swojej konstrukcji nie wygląda jednak zadowalająco.
Dzień dwieście dziewięćdziesiąty czwarty 14.07.2019
Po pozytywnych rozmowach z naszym gospodarzem, spokojniejsi szykujemy powoli obiadek. Dziś prawdopodobnie ponownie będzie największe zgromadzenie polaków w Boliwii. Mamy gości z domu dziecka i będzie nas 6 osób (dwie wolontariuszki z Polski, Ania i Beata).
Dzień dwieście dziewięćdziesiąty trzeci 13.07.2019
Sobota. Miał być to dzień pakowania się i powolnego szykowania do ruszenia w drogę w poniedziałek. Ale nic z tego nie wyszło i ponownie życie samo ułożył nam scenariusz na następne dni. Ale może zacznijmy od początku… A było to tak… W czasie pakowania mniej potrzebnych rzeczy z pokoju do auta, postanowiłem jeszcze raz skontrolować wszystkie elementy w Defenderze.
