Dzień czterysta czterdziesty drugi – 09.12.2019
Noc na wysokości około 3100 m, była rześka… Wstaliśmy i nieśpiesznie, czyli około 10 godziny, poszliśmy oglądać ruiny Ingapirca. Kompleks Ingapirca, jest jednym z najważniejszych punktów kultury inkaskiej w Ekwadorze. Tak, Inkowie i tu zaszli.
Dzień czterysta czterdziesty pierwszy – 08.12.2019
Noc pomimo, że zaczęła się wczoraj tragicznie głośno i wyglądało że nie pośpimy sobie wcale, to zaskakująco spokojnie się zakończyła. Wczoraj przejechaliśmy Guayaguil i tuż za bramkami zatrzymaliśmy się na nocleg. Ruszamy dosyć wcześnie, bo już około 7.
Dzień czterysta czterdziesty – 07.12.2019
Dziś jedziemy od Liguique aż za Guayaguil. Wyjątkowo kawał drogi, upały potworne, w samochodzie ponad 30 stopni. Zadecydowaliśmy, że pojedziemy w kierunku Canar z dwóch powodów, po pierwsze chcemy się spotkać z rowerzystami Michałem i Gosią, po drugie, chcemy tam odwiedzić lokalną społeczność, która ostro się ogłasza i reklamuje… zobaczymy co to będzie.
Dzień czterysta trzydziesty dziewiąty – 06.12.2019
Poranek pochmurny. Jedziemy cały czas nieśpiesznie wybrzeżem. Dzień podobny do wczorajszego. W południe lunch, kilka przystanków nad oceanem, by finalnie wylądować w Liguiqui, gdzie z widokiem na ocean napawamy się wielkością świata. A no i to co na dziś ważne, to widzieliśmy wielkiego pająka , który po prostu przechodził drogą na drugą stronę.
Dzień czterysta trzydziesty ósmy – 05.12.2019
Rano ruszyliśmy z Ballenitas w kierunku Manty. Oczywiście nie ona jest naszym celem na dziś. Po paru dziesięciu kilometrach znajdujemy za pomocą aplikacji IOverlander miejscówkę nad oceanem. Ostanawiamy zostać. Wcześniej oczywiście jemy tutejszy lunch, czyli tak zwane almuerzo.
Wszystko wydaje się proste i nieskomplikowane w tym przepisie, a ciasto pełne ziemniaków, wypełnione mięsem jawi się jako wykwintne danie, a jak jeszcze dodamy do niego cukier, to wyobraźnia już na pewno płata nam figle. A jednak. Próbowaliśmy „pastel de papa,” ciasto z ziemniaków, które nas wyjątkowo urzekło i zaskoczyło niecodziennym smakiem.
Dzień czterysta trzydziesty siódmy – 04.12.2019
Kolejny udany dzień spędzony w Salinas, trochę czasu spędzamy z Jackiem na lokalnym targu, który jest ogromny. Salinas jako miasto na wybrzeżu ma mnóstwo stoisk z rybami i owocami morza. Potem jemy razem z Basią i Jackiem obiad, w lokalnej cevicheria.
Dzień czterysta trzydziesty szósty – 03.12.2019
Rano pożegnaliśmy finkę Gloria i ruszyliśmy w Stronę Salinas, gdzie dotarliśmy wczesnym popołudniem. Mieliśmy namiar na Jacka i Barbarę, którzy mieszkają w Salinas od kilku lat. Po południu zatem spotkaliśmy się i miło spędziliśmy czas do wieczora.
Dzień czterysta trzydziesty piąty – 02.12.2019
Finca La Gloria, bo tak nazywa się miejsce gdzie dziś jesteśmy to spory kompleks wypoczynkowy. Położony w idealnym miejscu, w połowie drogi od największego miasta Ekwadoru, ponad 2 miliony mieszkańców, do wybrzeża Pacyfiku. Jest tu restauracja, basen, sporo stolików i zadaszeń przed słońcem, a także spore zadaszone miejsce na różne imprezy.
Dzień czterysta trzydziesty czwarty – 01.12.2019
Rano opuściliśmy Cuenca. To urocze miasto i jedyna refleksja ciśnie się na usta. Że każdy dane miejsce ostrzega inaczej. Że Cuenca może się wydać nudna, albo brzydka, albo pełna turystów, albo nieprzyjemna, bo pani z informacji turystycznej była niemiła.
