Dzień pięćset trzydziesty trzeci – 09. 03.2020
W nocy obudził mnie ogromny harmider. Okazało się, że to spory pies wywrócił kubeł ze śmieciami z dużą ilością pustych butelek po piwie ale szczęście jednak, że to tylko zwierzę a nie człowiek, złoczyńca, który chciał coś zmajstrować przy samochodzie.
Dzień pięćset trzydziesty drugi – 08. 03.2020
Dzień Kobiet. Budzi mnie mąż życzeniami. Jest ok! ale dlaczego palcem podnosi moją powieką, jak śpię !? 🙂 w każdym razie dzień się zaczął przyjemnie, Krzysiek sprawdził olej w reduktorze (nie wycieka!!) potem umył specjalnie przygotowanym narzędziem z druta i szmaty zbiornik na wodę na dachu naszego auta i po kawce ruszyliśmy dalej.
Dzień pięćset trzydziesty pierwszy – 07. 03.2020
Ranek gorący. Budzimy się nieco spoceni, zresztą noc nie należała do przespanych w całości. Jedziemy. Dziś dzień drogi. Wcześniej jednak na chwilę taplamy się w basenie, pijemy kawę, jemy parówki. Od jakiegoś czasu trochę nas wkurzają opłaty drogowe…, ale nie ma wyjścia.
Dzień pięćset trzydziesty – 06. 03.2020
Wyjeżdżamy dziś z Medellin. Mogłoby się wydawać, że krótko tu zabawiliśmy, ale dla nas było to i tak długo, jeśli chodzi o duże miasta, a Medellin przecież ma ponad 8 milionów mieszkańców. Żegnamy się z Mariuszem dziękując pięknie za gościnę.
Dzień pięćset dwudziesty dziewiąty – 05. 03.2020
Dzień dzień bardzo intensywny i bogaty w wydarzenia. Jan to nie przypisany do jednego miejsca misjonarz, dlatego wykorzystujemy jego czas wolny i namawiamy go na wycieczkę do kultowych miejsc w Medellin. Najpierw, niejako po branży ruszamy na cmentarz…, ale nie byle jaki, bo to miejsce gdzie pochowany jest największy gangster Pablo Escobar.
Dzień pięćset dwudziesty ósmy – 04. 03.2020
Dzisiejszy dzień zaczął się trochę wcześniej niż zwykle. A właściwie nawet nie wcześniej, a bardziej intensywnie. Jeszcze wczoraj ustaliliśmy z Mariuszem, że zostajemy „zabrani” na wycieczkę jakieś 70 km na północ do Medellin do Santa Fe de Antioquia.
Dzień pięćset dwudziesty siódmy – 03. 03.2020
Dziś mamy dzień wolny :). To znaczy nie zawracamy za bardzo głowy naszemu gospodarzowi. Spotykamy się jednak podczas posiłków, rano i trochę po południu na wspólny obiad. Poza tym ponownie obchodzimy najbliższą okolicę, poznając ją jeszcze bardziej.
Dzień pięćset dwudziesty szósty – 02. 03.2020
Dziś czas na zwiedzanie Medellin, ale najpierw śniadanie na plebanii, wspólnie z Mariuszem. Potem trochę poruszamy się po mieście. Początkowo naziemnym metrem, a następnie oglądamy miasto z kolejki linowej. Kolejnym punktem jest wizyta w Pueblito Paisa, czyli jednym z najwyższych punktów widokowych w samym centrum miasta.
Dzień pięćset dwudziesty piąty – 01. 03.2020
Dzień długi i wyczerpujący. Finalnie jednak dojechaliśmy do Medellin i jesteśmy z tego powodu bardzo szczęśliwi… Ale po kolei. Ranek jak zwykle zaczął się szybko, bo po szóstej. Po porannej kawie pojechaliśmy w kierunku Peñol.
Dzień pięćset dwudziesty czwarty – 29. 02.2020
Noc spędzamy całkiem miło, jest chłodno i wilgotno. Dookoła mgły i trochę kropel deszczu. Tuż po 6.00 przyjeżdża na miejsce naszego obozowiska dwóch panów i rozstawia majdan z sokami. Dziś sobota, to najlepszy dzień na powitanie rowerzystów świeżym sokiem z pomarańczy, albo kawą, zwaną tutaj tinto.
