Przy okazji dzisiejszej wizyty w gabinecie rehabilitacji byliśmy również odwiedzić miejsce gdzie są koty, które czekają do adopcji. Okazało się, że część z kotów została zabrana do Bogoty bo tam maja znaleźć nowe domy. Nawet widzieliśmy program w telewizji jak pakowano je do klatek i w dużej ilości wysłano chyba policyjnym transportem z Santa Marta.

Coś się zmieniło chyba w naszym metabolizmie, bo trochę poprzestawiały nam się godziny funkcjonowania. To znaczy do tej pory ja przesiadywałem o późnych godzin nocnych , ale równocześnie wstawałem bardzo wcześnie. Wystarczało mi około 6 godzin snu. Od tygodnia miej więcej „padam” około 22 godziny maksymalnie i śpię do około 7 rano.

Dziś wszystko wraca do normy, po długim weekendzie. Wczoraj w Kolumbii znowu było jakieś święto, już nie nadążam, w każdym razie na ulicach było pusto. Dziś od rana duży rwetes, uliczni sprzedawcy owoców ciągną lub pchają swoje dwukółki, wózki z owocami, drąc się niemiłosiernie „aguacate”, albo „naranjas” albo „mandarinas”.

Dziś nerwowo się jakoś dzień zaczął. Niby wszystko ok, ale jakieś takie podminowanie od rana. Problemy z odbiorem jednego tekstu przez klienta, potem odezwała się Matka Zastępcza naszego kota, że nie ma co z nim zrobić, a wyjeżdża na weekend, także teraz gorączkowo szukamy kogoś, kto go przygarnie na dwa tygodnie.

Wczoraj na tarasie obok pojawiła się nowy człowiek. Na razie widzieliśmy go tylko raz, być może przyjechał na chwilę, albo na weekend. Zobaczymy… My mamy dziś kolejny poranek z wiadomościami telewizyjnymi. Od kilku dni wałkują temat byłego prezydenta Kolumbii. Podobno został zatrzymany w areszcie domowym, potem informowano, że ma wirusa, a potem, że już nie ma… Istny majstersztyk dezinformacji politycznej 😉

Kolejnym gorącym tematem telewizyjnych wiadomości jest rozpoczynająca się od jutra kolejna już „ścisła kwarantanna” w 9 dzielnicach w Bogocie.

Sobotni poranek, a tu nie ma czasu na odpoczynek. Nasz bardzo napięty grafik zleceń, ostatnio nie pozwala na zbyt długie odpoczynki. Z rozrzewnieniem wspominamy pobyt na plaży, albo czas z przed kilku tygodni, kiedy to oglądaliśmy cały dzień filmy… No dobra, trochę żartuję.

Życie czasem pokazuje, że nie można stracić czujności. Nie żeby w jakimś dramatycznym sensie, ale dzisiejszy dzień był nieco bardziej przygodowy niż pozostałe dotychczas spędzone w Santa Marta. Nic nie zapowiadało takiego obrotu spraw, ale zacznijmy od początku… Rano nie mieliśmy zbyt dużo czasu, bo już przed 10 ruszyliśmy na miasto, pierwszy punkt na dzisiaj wizyta kontrolna u lekarza.

Obserwujemy od jakiegoś czasu ruchy w zamieszkanych mieszkaniach w naszym budynku. Przynajmniej te które widać z naszej strony. Od jakiegoś czasu co weekend zwiększała się liczba zajętych mieszkań. Większość to były cyklicznie powracające osoby. A od jakichś 3 tygodni jedno mieszkanie pod nami, lekko z boku zajęła grupka głośnych Kolumbijczyków.

Od jakiegoś czasu nie wspominaliśmy o naszym pojeździe. Defender stoi w garażu i bezpieczny czeka na lepsze czasy. Oczywiście używamy go, a nawet ostatnio bardzo często używamy. Od 2 tygodni codziennie, oprócz weekendu wyjeżdżamy na miasto. No i właśnie wczoraj zauważyłem małą awarię.

Rehabilitacja. A do południa praca, pisanie tekstów, śniadanie i takie tam różne poboczne sprawy. A później to naprawdę ćwiczenia, ćwiczenia, prądy i okłady. Na końcu moja ulubienica zakleiła mi ramię plastrami, jakimiś silnie ściągającymi i powiedziała, że to wszystko w trosce o moje mięśnie.