Dzień dwieście osiemdziesiąty drugi 02.07.2019
Wtorek, jak ten czas szybko leci… Już ponad tydzień jak jesteśmy w Tupiza. Wpadliśmy już w jakąś swoistą rutynę będąc tu. Śniadanko codziennie w tym samym miejscu. Potem jakieś zakupy i gotowanie. Nawet człowiek nie przypuszczał, że takie prozaiczne sprawy będą mu się podobały.
Dzień dwieście siedemdziesiąty piąty 25.06.2019
Na noc prognoza pogody zapowiadała lekki mróz, a realnie było podobno było -2 stopnie. Czy faktycznie to nie wiemy, nie sprawdzaliśmy. Mamy po kilka koców w pokoju na osobę i nam zimno nie straszne, ale trochę… Co prawda w ciągu dnia nie jest zbyt komfortowo siedzieć przed komputerem i pisać coś, albo robić filmy.
Dzień dwieście sześćdziesiąty ósmy 18.06.2019
Kolejny poranek W Santa Cruz miał być ostatnim…, jednak nie był… Zmieniliśmy zdanie co do terminu wyjazdu dalej na południe zaraz po obudzeniu się. Pogoda była nawet fajna i co najważniejsze nie padało. Postanawiamy pobyczyć się trochę po wczorajszym ciężkim dniu.
Dzień dwieście sześćdziesiąty czwarty 14.06.2019
Rano postanawiamy zostać w Trinidad jeszcze jeden dzień dłużej. Rozleniwieni panującym upałem korzystamy z klimatyzacji w pokoju… Dopracowujemy dwa kolejne odcinki filmów jeszcze z Carretera Austral z Chile. Ostatnio jakoś ne mamy czasu, żeby zajmować się tą dosyć monotonną i żmudną, a przez to pracochłonna robotą… Czekamy też na odbiór naszych rzezy, które daliśmy wczoraj do prania.
Dzień dwieście sześćdziesiąty trzeci 13.06.2019
Ostatni odcinek drogi do Trinidad. Potem już podobno asfalt… Dały nam się we znaki te ostatnie dni. W aucie jest po prostu totalna piaskownica… Chyba żadne z miejsc nie uszło cało w konfrontacji z pyłem i kurzem który wlazł właściwie wszędzie.
Dzień dwieście pięćdziesiąty ósmy 08.06.2019
Ruszamy z Rurrenabaque. Jedziemy w kierunku Riberalta. Oczywiście tam nie dojeżdżamy, ,bo to daleko. Mijamy Santo Reyes, gdzie jemy obiad (nawet całkiem dobre mięso wołowe z grila, z ryżem i pieczoną yuką) , a później wpadamy w piaskowe klimaty.
Dzień dwieście czterdziesty ósmy 29.05.2019
Dojeżdżamy do La Paz, a właściwie do El Alto. 4000 mnpm .Mamy namiar od Marcina Obałka z traktoriady na sympatycznego Boliwijczyka. Pedro natychmiast zabiera nas do swojego domu, wjeżdżamy do garażu, nie bez problemów, bo trzeba zdjąć karnistry i spuścić powietrze w oponach.
Dzień dwieście czterdziesty 21.05.2019
Powoli się pakujemy. Jutro wyjeżdżamy. Dosyć już tego siedzenia w domu franka, zużywania mu prądu i drogiego drzewa. PO południu odwiedzamy lokalny cmentarz. Jest wielki, są ogromne kaplice, w których pochowani są zmarli, oczywiście ci najbogatsi w Sucre.
Dzień dwieście dwudziesty trzeci 04.05.2019
Niby znaleźliśmy spokojne miejsce na nocleg wczoraj wieczorem, ale po godzinie musieliśmy się przenieść, bo na pustkowie przed miastem na którym byliśmy, przyjechali jacyś ludzie i oświetlali nas reflektorami auta. Nie spodobało nam się to i odjechaliśmy z tego miejsca na miejską stację benzynową YPF.
Dzień dwieście dwudziesty drugi 03.05.2019
Jedziemy do Iruya. Noc całkiem chłodna. Niestety ogrzewanie nadal się wyłącza i nie włącza ponownie w automacie. Nie wiadomo co robić. Może jednak zamówić czujnik temperatury, tylko on mógł się zepsuć. Po godzinie dojeżdżamy do Iruya.
