Dzień pięćset czwarty – 09. 02.2020
Niedziele w naszej podróży zazwyczaj nie różnią się niczym szczególnym od zwykłego dnia tygodnia. Można powiedzieć, że jesteśmy szczęśliwcami, bo mamy właściwie niedziele co dzień. Albo jakby wcześniejsza emeryturę… Ale to chyba za daleko idące konkluzje, bo przecież do emerytury mamy jeszcze daleko 😉
Co by nie mówić dzisiejsza niedziela bardzo różniła się od naszych dotychczasowych.
Dzień pięćset trzeci – 08. 02.2020
Dziś sobota. Nie bardzo wiemy na co się dziś zdecydować. To znaczy co wybrać na kolejny cel naszych odwiedzin w mieście Meksyk. Jednak po śniadaniu decydujemy wreszcie odwiedzić muzeum Diego Rivery. Mamy tam bilety, które zostały po odwiedzeniu poprzedniego muzeum, zatem byłoby szkoda je zmarnować…
Muzeum zostało zaprojektowane jako swoisty zamek Diego Rivery, męża Fridy Kahlo, aby przechowywać jego kolekcję dzieł precolumbijskich, które Digo zbierał od 1920 roku.
Dzień pięćset drugi – 07. 02.2020
Kolejna zmiana miejsca noclegu i kolejny poranek w nowym miejscu w Meksyku. Już się trochę zaznajomiliśmy z miastem, z rozkładem linii metra, które rewelacyjnie i szybko przenosi nas z dzielnicy na dzielnicę. Dlatego poranek w nowym miejscu nie przysparza nam już żadnego stresu związanego z tym jak się gdzieś szybko i tani dostać.
Dzień pięćset pierwszy – 06. 02.2020
Meksyk wydawał nam się, przed przyjazdem tu rajem kulinarnym. I pewnie można znaleźć tu mnóstwo smaków. Jednak próbując zmieścić się w zakładanym przez nas budżecie (niewielkim…), ciężko jest znaleźć coś smacznego do jedzenia na mieście.
Chciałoby się powiedzieć, jak ten czas szybko leci. I coś w tym jest, bo chociaż mamy za sobą 500 !!! dni od wyruszenia z domu i mnóstwo niesamowitych przygód przeżyliśmy w tym czasie to, nie dociera do nas ten fakt.
Dzień czterysta dziewięćdziesiąty dziewiąty – 04. 02.2020
Jednak jak się ma własny kawałek „podłogi”, a w naszym przypadku łóżka, to jest to spory komfort. Co prawda jak się okazało po bliższym przyjrzeniu się hotelowi, mamy chyba najmniejszy pokój. Na dodatek bez zewnętrznego okna.
Dzień czterysta dziewięćdziesiąty ósmy – 03. 02.2020
Dziś poranek w 3 osobowym składzie. Budzimy się dosyć wcześnie i idziemy poszukać czegoś do zjedzenia na śniadanie w nowej dzielnicy. Okazuje się, że niedaleko jest mercado, więc raźnie maszerujemy tam. Po drodze większość sklepików, knajpek i budek z jedzeniem jest jeszcze zamknięte.
Dzień czterysta dziewięćdziesiąty siódmy – 02. 02.2020
Dziś dzień wyprowadzki z naszego hotelu. Trzy noce w jednym miejscu daje nam trochę odetchnąć. Dziś też za bardzo się nie śpieszymy, więc wykorzystujemy dobę hotelową prawie do końca. Około 13 pakujemy się powoli z całym majdanem i idziemy na pobliską stację metra, aby dojechać kilkanaście przystanków na południe miasta.
Dzień czterysta dziewięćdziesiąty szósty – 01. 02.2020
Dziś od rana rekonwalescencja. Leżenie w łóżku i nie obciążanie nogi. Jest szansa, że za kilka dni wszystko wróci do normy i będzie można ponownie wyjść na dłuższy wypad na miasto. Najlepsza żona pobiegła jeszcze rano do apteki wykupić lekarstwa i po soczek z pomarańczy, aby dostarczyć organizmowi rekonwalescenta niezbędne witaminy do szybszego powrotu do formy… 🙂
Grzebiemy w internecie, a właściwie ja grzebię, bo żona biega po mieście i odwiedza okoliczne atrakcje.
Dzień czterysta dziewięćdziesiąty piaty – 31. 01.2020
Mamy takie wielkie łóżko w pokoju, że aż to niewiarygodne. Zajmuje chyba 1/3 powierzchni i jest imponujące… 😉 Co prawda po bliższym przyjrzeniu się hotelowi okazuje się, że jego dni świetności dawno już minęły.
