Dzień dwieście sześćdziesiąty siódmy 17.06.2019
Rano budzi nas nieśmiało wychodzące zza chmur słońce. Nie chce nam się wstawać, bo na dworze chłodno, a to niespodzianka… Jednak zaplanowana już od wielu dni robota nie może czekać. Znaczy się gruntowne i dogłębne czyszczenie auta wewnątrz.
Dzień dwieście sześćdziesiąty szósty 16.06.2019
Bardzo wcześnie dojeżdżamy do Santa Cruz. Długo nie zwlekaliśmy z porannym wstawaniem, a i śniadania hotelik też nie serwował. Ruszyliśmy zatem skoro świt, czyli około 8,30… Wiem, wiem o tej porze to większość już dawno jest w pracy i musieliście wstać naprawdę skoro świt.
Dzień dwieście sześćdziesiąty piąty 15.06.2019
Wyjeżdżamy z Trinidad…. Przed nami droga ma być już podobno tylko asfaltowa, tak piszą w Wikipedii i mówią lokalni mieszkańcy, których pytamy o informację … zobaczymy. Trinidad położony jest na wysokości 155 m n.p.m w departamencie Beni.
Dzień dwieście sześćdziesiąty czwarty 14.06.2019
Rano postanawiamy zostać w Trinidad jeszcze jeden dzień dłużej. Rozleniwieni panującym upałem korzystamy z klimatyzacji w pokoju… Dopracowujemy dwa kolejne odcinki filmów jeszcze z Carretera Austral z Chile. Ostatnio jakoś ne mamy czasu, żeby zajmować się tą dosyć monotonną i żmudną, a przez to pracochłonna robotą… Czekamy też na odbiór naszych rzezy, które daliśmy wczoraj do prania.
Dzień dwieście sześćdziesiąty trzeci 13.06.2019
Ostatni odcinek drogi do Trinidad. Potem już podobno asfalt… Dały nam się we znaki te ostatnie dni. W aucie jest po prostu totalna piaskownica… Chyba żadne z miejsc nie uszło cało w konfrontacji z pyłem i kurzem który wlazł właściwie wszędzie.
Dzień dwieście sześćdziesiąty drugi 12.06.2019
Ponownie na głodniaka, nie licząc kilku owoców kupionych na straganie i soku z pomarańczy wypitego po drodze, wyjeżdżamy z Guayaramerin. Dziś mamy plan dojechać jak najdalej się da w kierunku Trinidad. Nie mamy pojęcia jaki jest stan drogi przed nami, a mając w pamięci poprzedni odcinek z Rurenabake, może być ciekawie.
Dzień dwieście sześćdziesiąty pierwszy 11.06.2019
Poranek po przespanej nocy w pokoju z klimą to jest to… Nawet w nocy temperatura na zewnątrz utrzymuje się w okolicach 25 stopni. Ostatnio coraz częściej zdarza nam się zostawać dłużej niż jedną noc w jednym miejscu, tak też i tym razem robimy.
Dzień dwieście sześćdziesiąty 10.06.2019
Po zaskakująco spokojnej nocy w hotelu Los Campos w Riberalta, zjadamy śniadanie, które okazuje się małym niewypałem. Ciągle nie możemy się przyzwyczaić do zwyczajów i smaków, szczególnie w Boliwii.
Pozytywny akcent, to Boliwijczyk w koszulce Lewandowskiego… na ma to swój urok, tak daleko od kraju, pomimo, że jest to koszulka Dortmundu…
Niepocieszeni z powodu zamkniętej lodziarni, pijemy sok z pomarańczy i wyjeżdżamy z miasta, na ostatni odcinek drogi do granicy z Brazylią.
Dzień dwieście pięćdziesiąty dziewiąty 09.06.2019
Jedziemy do Riberalta. Spokojnie i nie nerwowo. Najpierw usiłujemy znaleźć jednak inną drogę do Trynidadu. Wczorajsza trasa mocno dała się we znaki. Caluśkie auto zasypane.. w środku jakby tajfun piaskowy przeszedł. Nie da się doczyścić materacy.
Dzień dwieście pięćdziesiąty ósmy 08.06.2019
Ruszamy z Rurrenabaque. Jedziemy w kierunku Riberalta. Oczywiście tam nie dojeżdżamy, ,bo to daleko. Mijamy Santo Reyes, gdzie jemy obiad (nawet całkiem dobre mięso wołowe z grila, z ryżem i pieczoną yuką) , a później wpadamy w piaskowe klimaty.
