Dzień dwieście siedemdziesiąty dziewiąty 29.06.2019
Poranek ujawnił nowe okoliczności. A mianowicie powróciła angina… Tym razem zaatakowała moją żonę! Na szczęście niezbyt mocna i groźna, ale jednak. Boli gardło i jest zaczerwienione. To niezbyt dobre wieści, ale niestety musimy jakoś sobie radzić, nawet w takich sytuacjach.
Dzień dwieście siedemdziesiąty ósmy 28.06.2019
Piątek. Dziś od samego rana mamy zaplanowane konkretne działania. Mianowicie wyjazd do oddalonego o około 80 km Villazon. Jedziemy tam przedłużyć ponownie nasze pozwolenie na pobyt w Boliwii. A Argentynie i Chile procedury graniczne były dużo prostsze.
Dzień dwieście siedemdziesiąty siódmy 27.06.2019
Choroba powoli mija. Nie całkiem, ale jednak. A swoją drogą to zastanawiam się, czy czasem nie ma to związku z wysokością na której jesteśmy? Co prawda nie jest to jakoś dramatycznie wysoko, bo Tupiza leży coś około 3000 m n.p.m.
Dzień dwieście siedemdziesiąty szósty 26.06.2019
Dziś miałem zabrać się za naprawę samochodu. Zaraz po przyjeździe do Tupiza okazało się, że kapie skądś płyn z układu chłodzenia. Na szczęście po bliższych oględzinach wyszło, że lekko kapie z węża od chłodnicy. Nawet nie pękł, tylko po prostu chyba sparciał ze starości.
Dzień dwieście siedemdziesiąty piąty 25.06.2019
Na noc prognoza pogody zapowiadała lekki mróz, a realnie było podobno było -2 stopnie. Czy faktycznie to nie wiemy, nie sprawdzaliśmy. Mamy po kilka koców w pokoju na osobę i nam zimno nie straszne, ale trochę… Co prawda w ciągu dnia nie jest zbyt komfortowo siedzieć przed komputerem i pisać coś, albo robić filmy.
Dzień dwieście siedemdziesiąty czwarty 24.06.2019
Dziś nie wstaje z łóżka… No prawie nie wstaje. Tylko na obiad, bo już poniedziałek to i kucharka jest, a później trochę na kolacje. Kuracja trwa w najlepsze. W nocy zimno, bo około zera, w dzień temperatura oscyluje w granicach 15-18 stopni.
Dzień dwieście siedemdziesiąty trzeci 23.06.2019
Poranek trochę leniwy. Nowe miejsce podoba nam się bardzo. Mamy swój pokój, szafki i szafy, więc można się trochę rozpakować i pomieszkać stacjonarnie jakiś czas. Nikt nas stąd nie wyrzuca 🙂 Dziś kucharka ma wolne, bo niedziela.
Dzień dwieście siedemdziesiąty drugi 22.06.2019
Budzimy się rano, ale z racji tego że śpimy w takim miejscu, że słońce nie dochodzi mamy jeszcze długo cień i jest chłodno. Dookoła góry a my w wąziutkiej jakby szparze, dziurze miedzy górami. Jemy śniadanie, szybka jajecznica, herbata i ruszamy w kierunku Tupiza.
Dzień dwieście siedemdziesiąty pierwszy 21.06.2019
Dojeżdżamy dziś do Tarija. Droga ciągle piękna, nawet bardzo. Zwiedzamy miasto niezbyt długą chwilę, dwie godziny nie więcej. Podobno to bardzo ładne miasto jak mówią Boliwijczycy, ale nas jakoś nie zachwyca specjalne. Plac, tradycyjnie w środku miasta, dużo kościołów, sklepy zamknięte, bo dziś święto Nuevo Ano Aymara.
Dzień dwieście siedemdziesiąty 20.06.2019
Poranek w Villamontes chłodny, bardzo chłodny, żeby nie powiedzieć, że zimny. Wczoraj zdecydowaliśmy sie ponownie na pokój w hoteliku przy samym centrum. Chociaż ta chyba zbyt szumne określenie. Hotelik nawet niczego sobie, pomimo że zimny w nocy.
