Dzień pięćset trzydziesty szósty – 12. 03.2020
No dobra. Nie ma co chować głowy w piasek i udawać, że nas nie dotyczą wydarzenia ostatnich dni i godzin na świecie. Chodzi tu oczywiście o epidemie wirusa, który paraliżuje większość ludzkości. Nie będę tu rozważał czy słusznie, bo jest to bardzo delikatna sprawa i czas pokaże jaki będzie rozwój sytuacji.
Dzień pięćset trzydziesty piąty – 11. 03.2020
Można by powiedzieć, że zamieszkaliśmy nad oceanem. I chyba nie ma w tym przesady, bo nie wiemy kiedy ruszymy dalej… A chyba o to chodzi, że małe zasiedzenie się w jednym miejscu oznacza zamieszkanie :).
Dzień pięćset trzydziesty czwarty – 10. 03.2020
Dziś prawie leniwy dzień. Krzysiek trochę grzebie przy aucie. Zakłada nowe sygnały dźwiękowe, prezent od Michała. No i lokalizuje wreszcie problem ze światłami. Bo nie mieliśmy od jakiegoś czasu awaryjnych i świateł pozycyjnych. Ja głównie leżę na hamaku… potem sprzątam trochę w szafkach w aucie bo już się bałagan zrobił.
Dzień pięćset trzydziesty trzeci – 09. 03.2020
W nocy obudził mnie ogromny harmider. Okazało się, że to spory pies wywrócił kubeł ze śmieciami z dużą ilością pustych butelek po piwie ale szczęście jednak, że to tylko zwierzę a nie człowiek, złoczyńca, który chciał coś zmajstrować przy samochodzie.
Dzień pięćset trzydziesty drugi – 08. 03.2020
Dzień Kobiet. Budzi mnie mąż życzeniami. Jest ok! ale dlaczego palcem podnosi moją powieką, jak śpię !? 🙂 w każdym razie dzień się zaczął przyjemnie, Krzysiek sprawdził olej w reduktorze (nie wycieka!!) potem umył specjalnie przygotowanym narzędziem z druta i szmaty zbiornik na wodę na dachu naszego auta i po kawce ruszyliśmy dalej.
Dzień pięćset trzydziesty pierwszy – 07. 03.2020
Ranek gorący. Budzimy się nieco spoceni, zresztą noc nie należała do przespanych w całości. Jedziemy. Dziś dzień drogi. Wcześniej jednak na chwilę taplamy się w basenie, pijemy kawę, jemy parówki. Od jakiegoś czasu trochę nas wkurzają opłaty drogowe…, ale nie ma wyjścia.
Dzień pięćset trzydziesty – 06. 03.2020
Wyjeżdżamy dziś z Medellin. Mogłoby się wydawać, że krótko tu zabawiliśmy, ale dla nas było to i tak długo, jeśli chodzi o duże miasta, a Medellin przecież ma ponad 8 milionów mieszkańców. Żegnamy się z Mariuszem dziękując pięknie za gościnę.
Dzień pięćset dwudziesty dziewiąty – 05. 03.2020
Dzień dzień bardzo intensywny i bogaty w wydarzenia. Jan to nie przypisany do jednego miejsca misjonarz, dlatego wykorzystujemy jego czas wolny i namawiamy go na wycieczkę do kultowych miejsc w Medellin. Najpierw, niejako po branży ruszamy na cmentarz…, ale nie byle jaki, bo to miejsce gdzie pochowany jest największy gangster Pablo Escobar.
Dzień pięćset dwudziesty ósmy – 04. 03.2020
Dzisiejszy dzień zaczął się trochę wcześniej niż zwykle. A właściwie nawet nie wcześniej, a bardziej intensywnie. Jeszcze wczoraj ustaliliśmy z Mariuszem, że zostajemy „zabrani” na wycieczkę jakieś 70 km na północ do Medellin do Santa Fe de Antioquia.
Dzień pięćset dwudziesty siódmy – 03. 03.2020
Dziś mamy dzień wolny :). To znaczy nie zawracamy za bardzo głowy naszemu gospodarzowi. Spotykamy się jednak podczas posiłków, rano i trochę po południu na wspólny obiad. Poza tym ponownie obchodzimy najbliższą okolicę, poznając ją jeszcze bardziej.
