355 dzień wyprawy

Rano wstajemy wcześniej, trochę siedzimy w domu, potem o 13 wyjeżdżamy „w miasto”. Razem bez pośpiechu. Odpoczywamy w Rosarito. Myjemy auto, robimy małe zakupy. Odwiedzamy Magdę. Trochę słuchamy instrukcji „obsługi domu”, bo już niedługo się do niej przeprowadzamy.

354 dzień wyprawy

Dziś z nart wracają Iwona i Andrzej, także teoretycznie ostatni dzień opiekujemy się Alim. Daje w kość. Jest tak żywotny, że czasem trudno sobie z nim poradzić. Zostawiamy go na godzinę i jedziemy na małe zakupy. Uzupełniamy lodówkę i mamy chwile spokoju… Nie zmienia to faktu, że do późnego wieczora jesteśmy z tym niezmordowanym psem 🙂 Wieczorem udaje nam się go „okiełznać” i oglądamy jakiś film w TV.

353 dzień wyprawy

Na włoski dzień wybraliśmy sobie czwartek. Przyszła w odwiedziny Magda, spędziliśmy znowu fajnych kilka godzin. Krzysztof dokonał zakupu ceviche w miejscowym sklepie rybnym, a potem robił wspaniałą pizzę. Wspaniale minął nam dzień.

15.02.2024

351 dzień wyprawy

Wczoraj Krzysiek skupił się na filmach, a to przecież nie był najważniejszy punkt programu. Wczoraj odwiedziła nas Magda, przede wszystkim zatem to był dzień super relaksacyjny, byłyśmy w jaccuzi, farbowałyśmy włosy, a przede wszystkim gadałyśmy, gadałyśmy, gadałyśmy. Dyskutowaliśmy o ksiązkach, miedzy innymi o biografi Kapuścińskiego, którą napisał Artur Domosławski, ale też o Żulczyki, Twardochu i wielu innych.

350 dzień wyprawy

Dawno, dawno temu kiedy wyjechaliśmy na pierwszy wyjazd do Azji, pomyśleliśmy sobie że fajnie byłoby nakręcić jakieś filmy z tego wyjazdu. Wówczas całkiem prostym aparatem, właściwie aparatem do zdjęć, kręciliśmy kilkusekundowe skrętki z ciekawych miejsc. Z biegiem czasu ten element uwieczniania wyjazdów rozwinął się dosyć mocno.

349 dzień wyprawy

To chyba będzie jedna z najbardziej leniwych niedziel, jakie sobie jesteśmy stanie wyobrazić. Szykuje sie też czas na nadrobienie zaległych lektur. Parę dni temu na półce odkryłam biografię Ryszarda Kapuścińskiego, napisaną przez Artura Domosławskiego, także nie omieszkałam się zagłębić w tą opowieść.

348 dzień wyprawy

Często będąc bardzo długo poza domem i Polską brakuje człowiekowi „swojskich” smaków. Oczywiście staramy się radzić z tym jak umiemy. Często nawet wychodzi to nam całkiem dobrze. Przyrządzamy różne potrawy o swojskim smaku i charakterze. Jednak z pieczeniem chleba w drodze, a dokładniej w Meksyku udało nam się dojść prawie do perfekcji…

Zrobiliśmy zakwas na żytniej mące.

347 dzień wyprawy

Rosarito to niewielka miejscowość. Jednak nie tak mała żeby nie miała paru sporych sklepów, kilka stacji benzynowych, kilkadziesiąt barów i restauracji, mnóstwa małych knajpek, warsztatów samochodowych, hoteli itp. Ogólnie jest tu dosyć tłoczno i gwarnie, a nawet są spore korki w niektórych porach dnia.

346 dzień wyprawy

Przyszedł wreszcie ten dzień, kiedy można bez oporów, bez wyrzutów sumienia, bez zbędnych pierdół, zjeść tonę pączków albo chruścików albo meksykańskich buñuelos .W przypadku tych ostatnich, to takie blaty ciasta smażone na tłuszczu. Niby płaskie pączki, niby faworki w formie „liścia”, a tak naprawdę po prostu buñuelos.