Dzień czterysta dziewięćdziesiąty – 26. 01.2020
Poranek w „jaskini” był nadzwyczaj spokojny. Zobaczcie jak to może się zmienić osąd po w miarę spokojnej nocy… Jednak nie polubiłem tego miejsca na tyle, żeby zostać tu dłużej niż to jest konieczne. Dlatego jeszcze wczoraj przed zaśnięciem zarezerwowaliśmy dużo lepszy nocleg i to na dodatek ze śniadaniem i za mniejsze pieniądze.
Dzień czterysta osiemdziesiąty dziewiąty – 25. 01.2020
Dzisiaj jest dzień który mocno odmieni nasz styl podróżowania, przynajmniej na jakiś czas. I nie ma w tym za wiele przesady. Przyzwyczailiśmy się już do tego, że mamy nasz „domek” i wszystkie niezbędne rzeczy pod ręką.
Dzień czterysta osiemdziesiąty ósmy – 24. 01.2020
Rano, około 9 ruszamy po porannej kawie i jajecznicy w stronę Bogoty. Oczywiście nie przypuszczamy, co się może wydarzyć. Sześćdziesiąt kilometrów po krętej drodze jedziemy w żółwim tempie w ponad 5 godzin. Z małym przystankiem.
Dzień czterysta osiemdziesiąty siódmy – 23. 01.2020
Hałas jednak był więcej niż spory i to do późnych godzin nocnych. Nie wyspaliśmy się za bardzo… Ale tak to czasem bywa w drodze i nie ma co narzekać. Odwiedzamy dziś piękne miejsce, a mianowicie jakby park palm.
Dzień czterysta osiemdziesiąty szósty – 22. 01.2020
Chyba przez ostatnie dwa dni narzuciliśmy trochę za duże tempo jazdy. Nastraszono nas, że potrzebne są 3 dni jazdy, aby dojechać do Bogoty, a my jeszcze dołożyliśmy trochę zapasu dla bezpiecznego dotarcie tam na czas 25 stycznia.
Dzień czterysta osiemdziesiąty piąty – 21. 01.2020
Po gorącej nocy budzimy się nieco zmęczeni, ale budzi nas deszcz. Tak przyjemne miejsce, rokujące na miły poranek, zepsuła aura. Po nocnych błyskach przyniosła rzęsisty deszcz. Nasze plany skorzystania ponownie z basenu, umycia się i wyprania odzieży, znowu spełzły na niczym.
Dzień czterysta osiemdziesiąty czwarty – 20. 01.2020
Ranek dziś znowu chłodny. Jesteśmy tuż obok Las Lajas, gdzie znajduje się wielkie sanktuarium, słynne z łask płynących. Dookoła na murach tabliczki z podziękowaniami dla tutejszej Virgen, czyli dziewicy. To nasz pierwszy przystanek w Kolumbii, pierwszy dzień i pierwszy poranek.
Dzień czterysta osiemdziesiąty trzeci – 19. 01.2020
Ranek deszczowy. Budzimy się wcześnie, na parkingu dla ciężarówek, który okazał się bezpieczny i całkiem komfortowy. Wysoki mur odgradzający nas od drogi zatrzymywał wszystkie hałasy i spało się dobrze. Korzystając z ciszy, zjadamy spokojnie śniadanie, bułki, jajko na twardo, sałatka z tuńczyka i takie tam różne pierdoły, w akompaniamencie ulubionego serialu.
Dzień czterysta osiemdziesiąty drugi – 18. 01.2020
Dziś katastroficzny dzień. Cały dzień, nie tak, że tylko pół. Cały dzień wszystko się pieprzyło, gdzie by ręki nie przyłożyć. Po pierwsze poranek zaczął się deszczem i mgłą, wypiliśmy kawę w aucie poszliśmy do pomieszczenia, takiego pseudo refugio, w którym spali rowerzyści i wspólnie tą kawę wypiliśmy.
Dzień czterysta osiemdziesiąty pierwszy – 17. 01.2020
Ranek cichy i spokojny, choć wczoraj do późnych godzin nocnych ludzie przyjeżdżali na punkt widokowy, na którym umieszczony jest pomnik Maryjki, patronki miasta. Jest on stosunkowo nowy, bo w grudniu 2019 nastąpiło otwarcie. Bierzemy się do pracy, bo wczoraj po południu się tak pokłóciliśmy, o głupoty oczywiście, że trzymało nas do dzisiejszego ranka.
