Dzień trzysta osiemdziesiąty 08.10.2019
Hotel w którym się zatrzymaliśmy okazał się być chyba hotelem na godziny… Materace w pokoju są z ceraty, lustro na ścianie i odgłosy z sąsiednich pokoi jednoznaczne… Ale nam to za bardzo nie przeszkadza w zaistniałej sytuacji.
Dzień trzysta siedemdziesiąty dziewiąty 07.10.2019
Pierwszy poranek po powrocie do Peru nie zapowiadał takiego rozwoju wypadków jaki potem się wydarzył i jaki nam zgotował los, ale może opiszę wszystko po kolei… Obudziliśmy się dosyć wcześnie po jakichś 5 godzinach snu. Nie całkiem wyspani, ale już na tyle wypoczęci, żeby rozpocząć dzień.
Dzień trzysta siedemdziesiąty ósmy 06.10.2019
I jak to zwykle w życiu bywa nadszedł dzień wylotu z Polski. Te cztery tygodnie w kraju minęły jak oka mgnienie… Człowiek ledwo się rozsiadł w fotelu, zjadł i wypił to czy tamto i już trzeba wracać do normalnego podróżowania… Ech, łatwo nie jest… 😉 Ale dajemy radę… Dzięki przyjaciołom jesteśmy na czas odstawieni na lotnisko w Warszawie.
Dzień trzysta czterdziesty siódmy 05.09.2019
Od rana mamy już nerwy przed wylotem. Niby nic szczególnego, jednak nosi nas trochę. Jemy śniadanie, potem kręcimy się trochę po domu Cecylii, który jest bardzo rozległy. Staramy się zabijać czas, aby nadszedł moment wyjazdu na lotnisko.
Dzień trzysta czterdziesty szósty 04.09.2019
No dobra, koniec z „ukrywaniem”, niespodzianki !. Chyba już większość z Was wie, że jedziemy do Polski… Ciężko było ukrywać tajemnicę przez prawie 3 miesiące !. Ale jakoś tak wyszło, że nie bardzo sami wiedzieliśmy chyba co zrobiliśmy kupując bilety do Polski i nie docierało do nas, że lecimy do domu.
Dzień trzysta czterdziesty piąty 03.09.2019
Coś to Peru ma w sobie, że nie możemy go jeszcze rozgryść. Nie wiem, czy to duża odmienność, wcześniej odwiedzonych krajów Ameryki Południowej, czy coś innego. Chyba jesteśmy jeszcze za tu krótko, aby to rozstrzygnąć. Musi minąć zdecydowanie więcej czasu.
Dzień trzysta czterdziesty czwarty 02.09.2019
Poranek przywitał nas lekka mżawką. Cały horyzont nad oceanem jest mocno zaciągnięty chmurami. Piasek pod stoami mocno wilgotny i nie wiadomo, czy bardziej od morskiej bryzy, czy od deszczyku. Jednak jakoś tak ochoczo wstajemy już około 7 i pierwsze działania, to kawa… Potem pomału budzą się nasi towarzysze i wspólnie zaczynamy kolejny dzień.
Dzień trzysta czterdziesty drugi 31.08.2019
Dziś dzień lenistwa. Rano po wspólnym śniadaniu, nasze „drogi” rozdzielają się na kilka godzin. My zostajemy z synami Jakuba na miejscu, a on z Anną płyną na pobliską wyspę oglądać różne zwierzęta tam żyjące. Mamy jakoś tak już przesyt różnych fok, słoni morskich, ptaków i … zbiorowych wycieczek :).
Dzień trzysta czterdziesty pierwszy 30.08.2019
Po porannych standardowych czynnościach, jak kawa, herbata, jajecznica, siku itp. ruszamy na skróty w kierunku miasta i potem dalej. Jednak okazuje się, ze nie jest to takie łatwe. Pomimo, że rzeka jest całkowicie wyschnięta, to drogę zagradzają nam jakieś gospodarstwa domowe.
Dzień trzysta czterdziesty 29.08.2019
Poranek ujawnił w całej rozciągłości jakie fajne miejsce udało nam się trafić na ten nocleg. Stoimy na skraju głębokiej doliny, która potem ostro opada w dół w kierunku miasta Nazca. Ono samo położone jest na wysokości około 600 m, my zaś jeszcze prawie 2 kilometry wyżej.
