Dzień pięćset sześćdziesiąty szósty – 11.04.2020
Czas leci. To już Sobota przedświąteczna. Krzysiek się dziś zirytował, że nie może tu nigdzie w piekarniach trafić na dobry chleb, poza wielkimi sieciówkami typu Exito, gdzie jako takie są jeszcze bagietki. Poza tym trudno, bo większość chlebków i bułek jest słodka!
Dzień pięćset sześćdziesiąty piąty – 10.04.2020
Dziś dzień jakby męczący psychicznie. Przyszedł dołek, przyszedł kryzys. Życie nie ma sensu tu na tej plaży, ,siedzenie bez sensu i tak dalej..
Na szczeście po psychicznej burzy i mżawce przychodzi słońce i znowu biegniemy do morza i taplamy się w wodzie, choć troche to nas napawa radością i uciechą, taką dziecięcą, co pomaga wytrzymać tą izolację, w której źle się czujemy, a najgorsze jest to, że ciągle nic, ale to kompletnie nic nie wiadomo co dalej.
Dzień pięćset sześćdziesiąty czwarty – 09.04.2020
Wlazłem dziś na dach Defendera. Ale nie jakoś tak żeby mi się szczególnie chciało. Po prostu żona farbowała włosy i musiałem szukać szczoteczki do nakładania farby. Oczywiście nie znalazłem jej… Ale za to przejrzałem skrzynki narzędziowe i znalazłem pędzelek do malowania.
Dzień pięćset sześćdziesiąty trzeci – 08.04.2020
Nasi znajomymi, którzy prawie 2 tygodnie temu ewakuowali się z Kolumbii, do Polski, nagrali nam na Whatsapp’ie długą wiadomość, ponad 15 minutową, z czego wyłapaliśmy tylko, że siedzą na kwarantannie, zamknięci, ale maja gumki i alkohol.
Dzień pięćset sześćdziesiąty drugi – 07.04.2020
Dziś znowu nie wiadomo jaki dzień tygodnia, ale jak sprawdzimy na telefonie, to wiemy. Choć z drugiej strony wydawało nam się że jest środa. Już wiemy, też że prezydent przedłużył kwarantannę do 26 kwietnia. Prezydent Kolumbii oczywiście, bo to co robią w Polsce, wraz ze zbliżającym się majem, to nawet nam się tego nie chce komentować, zwłaszcza że nie mamy dużo wiadomości…
Znowu dziś wyłączyli prąd, co jest bardzo wkurzające.
Dzień pięćset sześćdziesiąty pierwszy – 06.04.2020
Dziś zapłaciliśmy za camping za cały miesiąc stania tu. Czyli od 19 marca do 18 kwietnia. Nadpłaciliśmy jakiś czas do przodu, bo wiemy, że nigdzie się nie wybieramy… Trochę nie mamy wyjścia i musimy tu siedzieć.
Dzień pięćset sześćdziesiąty – 05.04.2020
Wielki dzień. Zachęceni tym że naprawdę są tu rybacy, a skoro są rybacy to muszą być ryby, wzięliśmy sobie za punkt honoru złapania jakiejś… To znaczy oczywiście mój mąż się za to zabrał. Przecież nie ja… Dziś Krzysztof przygotował sobie wędkę, odciął co tam było zbędne, na gumową rybę nic się tutaj nie złapie.
Dzień pięćset pięćdziesiąty dziewiąty – 04.04.2020
Uchylę Wam trochę kulisów naszego funkcjonowania na tej plaży :). A dokładniej tego ze czasem z gorąca każde z nas wybiera inny „pokój” na nocleg. Znaczy się czasem ja śpię w namiocie, a czasem moja żona.
Dzień pięćset pięćdziesiąty ósmy – 03.04.2020
Trochę spokoju dziś. Odkąd mamy wodę pitną i ewentualny załatwiony dostęp do niej z właścicielem kempingu, a w szafkach pełno makaronów, ryżów, płatków, tuńczyków i parówek w puszkach, czujemy się dużo lepiej. Zorganizowaliśmy się jako tako i teraz tylko odpoczywać i pracować.
Dzień pięćset pięćdziesiąty siódmy – 02.04.2020
Dziś nader przyjemny dzień. Wczoraj wieczorem trochę się denerwowaliśmy, bo na nikogo takie zamknięcie nie wpływa dobrze, a to już ponad 2 tygodnie na jednym kampingu, z jedna rajska plażą… Ale w całej tej sytuacji chyba chodzi o świadomość, że nie można wyjść, nie można nigdzie wyjechać.
